Ramazan Mektebi

Talip olan kimseye yalnız insan değil, zaman ve mekân da muallim ve mürebbidir. Zaman ve mekân; sessizce talim, usul usul terbiye eder. Ancak bunun için olmazsa olmaz şart;insanın kibrini kırması, noksanlığını kabul etmesi, muhtaçlığının farkında olması, sonra da gönülden istemesi yani talip olmasıdır. Eksiğini idrak veya kabul etmeyip talip olmayanlar yahut İblis gibi bilgiçlik taslayanlar, bir peygamberin huzuruna varıp onu dinleseler dahi ders ve ibret almazlar. Tarih defalarca buna şahit olmuştur.

Peki talip olanlar neylemeli?

Ömür bir gündür o da bugündür deyip geçmişin ve geleceğin değil, günün derdiyle dertlenmeli. 

Şimdilerde dünya perestlerin haz adına hiçbir fırsatı kaçırmamak gayesiyle dile getirdikleri ân’ı yaşamak denilen sözün hakikatini bilip, hiçbir ân’ı Hakk’ı unutmadan hakkını vererek yaşamaya çalışmalı. Örneğin içinde bulunduğumuz kutlu Ramazan günlerini, bu sene her zamankinden daha ayrı, daha derin ve daha hissederek idrak etmeli.

Çünkü Şehr-i Ramazan Allah’ın şeâri olan mekanlar gibi, kadrini bileni kıymetlendiren ve şuur veren Allah’ın şeâiri bir kutlu zamandır. İşte bu nedenle, külli bir ibadet mevsimi olan Ramazan mektebinde Ramazan talebesi olmaya talip olmalı…

Bu mektebin müfredatında ilk ders Ramazan’ın anlamını öğrenmektir.

Ramazan, kelime anlamı ve kökeni itibariyle genel kabule göre üç anlama gelir. Bunlar şu şekildedir:

a. Günün çok sıcak olması, güneşin kum ve taşları çok ısıtması, kızgın yerde yalınayak yürümekle ayakların yanması anlamına gelen ramad veya güneşin güçlü ısısından çok fazla kızmış yer anlamlarına gelen ramdâ’ kelimelerinden türemiştir.

b. Kılıcı veya okun demirini inceltip keskinleştirmek için iki yalçın taş arasına koyup dövmek anlamındaki ramd kelimesinden türemiştir.

c. Üçüncü ise özellikle yaz mevsimin sona erdiği ve güz mevsimin başladığı günlerde yağan ve tabiattaki tozu temizleyen yağmur anlamına gelen ramadî kökünden türemiştir. Bilindiği üzere bu mevsimde yağan yağmur, yalnız yeryüzünün tozlarını temizlemez, aynı zamanda kurumuş toprağa ve kurumaya yüz tutmuş bitkilere de can suyu olur. 

Ramazan hangi kökten gelirse gelsin, iki anlam içermektedir. Biri yanmak diğeri de yıkanmak. Bu iki kelime ise bir tek anlama gelmektedir: Arınmak. Arınmak yani fazlalıkların ateşle yakılması yahut suyla yıkanıp saf hale gelmek. Malumdur ateş ve su iki arındırıcı nesnedir. 

Hülasa:

Ramazan ayı gafletle geçen günlerden sonra ilahi bir rahmet olarak yüreklerimizi yakarak ve yıkayarak gönülleri kirlerden arındırır. Kişi bunun farkında olmasa ve hatta orucunda eksik bulunsa da, ramazandaki ibadetlerin günah kirlerini yakmasından ve yıkamasından nasibini alır. Zekât nasıl malı arındırıyorsa, oruç da insanı arındırır. Arınan ruh ve gönül, bedeni de etkiler. Bir nevi ruh, bedene tahakküm etmeye başlar. Nihayetinde ramazan, gönlün kurak ve çorak yanlarını yeniden yeşerten bir rahmet olur.

İşte bu hakikat sebebiyle Ramazan talebeleri arınmayı artırmak için öteden beri oruç, teravih, Kur’an tilaveti, zekâtve sadaka yanında, seherlerde ve iftar öncesi tefekkür ederler. Ramazan’ın ilk on gününde “Yâ Rahman”, ikinci on gününde “Ya Gaffâr”, üçüncü on gününde ise “Allahümme ecirnîmine’n-nâr” zikriyle dilleri süslerler.

Ey Rabbimiz bize bu ayda rahmet eyle, bizi affeyle ve bizi cehennem azabından koru…