eğitim,öğretim,terbiye,talim,Meb,Üniversite,öğrenci,öğretmen,muallim,öğretim üyesi,maarif,aile,
eğitim, öğretim, terbiye, talim, Meb, Üniversite, öğrenci, öğretmen, muallim, öğretim üyesi, maarif, aile,
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Bir Hadisin İzinde
Bir Hadisin İzinde
Sevgili Peygamberimin sözleri yankılanıyor gönül hanemde…
“Ya Ebu Zer!.. Azığını tam al, yol uzun! “
Azık mı? Başımız gözümüz üstüne…
Bir azık telaşı başlıyor ansızın. Çuval çuval buğday taşınıyor hanelerimize. Uzun yol kaygısıyla taşıyamayacağı kadar yükün altına giren bedenlerimiz “dünyalık azıkların” altında adeta eziliyor.
Herkes pişirdiği azığın altındaki ateşi karıştıra dursun Ebu Zer sesleniyor:
“Sonra? ”
“Gemini yenile, su derin!”
Başımız gözümüz üstüne Ya Rasulallah…
Her nevi tedbir ivedilikle alınıyor. Zamana uygun olarak yenilediğimiz gemilerimizle sorunsuz ve güvenli bir yol için “konfor” temalı yolculuklara vira bismillah deniliyor
“Sonra?”
“Yükünü hafif tut; sarp yokuşlar var.”
Yük mü? Ebu Zer, sen ne anlamıştın bundan?
Yükümüz yok ki Ya Rasulallah!…
Bir “Yüküm ağır yolum uzun” ezgisi var kulağımızda…”Beni bırakırsan bana, tufanlarda boğulurum” diyen Karaoğlu gemisine mi güvenmiyor! “Tut ellerimden tut Ya Rab derken “düşmekten mi korkuyor!
Sarp yokuş, dar gecit derken?…
Sahi Ebu Zer sen ne yapmıştın?… Sözlerini “amelini ihlaslı yap, seni görüp gözeten bir Rabbin var” diye bitiren Hz. Peygambere ne cevap vermiştin?
Biz mi?…
Üzerimizde bir rahatlık!…Odalarımızın duvarına astığımız “ Küllü men aleyha fân” serlevhasının görselliği ile serinleyerek nimetlerin geçiciliğini çoktan unuttuk.
Şimdi amelimizin ihlâsına değil, kalbimizin güzelliğine güvendiğimiz bu uzun yolda yükü “buğday” olan konforlu gemilerimizle niyetlendiğimiz “cennete” yelken açıyoruz.
Azık mı?
Ne diyordu Karaoğlu “Yine de umudum var Rahim olan adına”…
Yazarın Diğer Yazıları
Yorumlar