Hemşerim Know Your Coffee!

Türkçemize mülteci muamelesi yapanlar, mülteciliğe dair tek söz söylememeli.

Hele Türklüğe, Türkçülüğe, Türk milletine dair tek kelam etmemeli!

Madem “dilimiz kimliğimizdir”.

Önceki gün bir arkadaşla onun teklif ettiği bir kahvecide buluştuk.

Türkiye’de, Erzurum’da, o kahvecide çektiğim şu fotoğrafta bana tek Türkçe kelime gösterebilir misiniz: “Know your coffee“

Ne demek? “Kahvenizi tanıyın!”

Bu cümle, Türkiye’nin doğusunda, Erzurum’da, yolu o kahveciye düşecek, senede muhtemelen tek tük İngiliz için yazılmış olamaz.

Ya kahve çeşitlerinin adları..!?

Her dükkânda yabancı müzik çalmasını ve artık Türkçe kullanmamaya özen gösteren iş yeri tabelalarını da geçtik, ürünler bile İngilizceyle müşteriye sunuluyorsa burası Türkiye olamaz.

Olsa olsa sömürülmeye gönüllü, kendi dilinden ve tarihinden utanan ve hızla uzaklaşan, bağımsızlıktan nefret edip ruhen ve kalben İngiliz mandası olmaya talipli müstemleke kimliklerin, celladına iltica eden mülteci beyinlerin kendilerini “Atatürkçü, Cumhuriyetçi, Kemalist, Türkçü, İslamcı, millî ve yerli” olarak tanımladığı ve sandığı kişi olmadığını fark edemeyen mankurtların istilasına uğramış topraklardır.

Kaldı ki kahve denince dünyada “Türk kahvesi” akla gelirken. “Bir kahvenin kırk yıl hatırı” olan millet Türklerken… Kahve evvelâ Doğu’ya aitken… Anadolu’da her çarşıda “kahvehane”ler varken…

Dilimizi, musikimizi mekânlarımızdan kovmak Türklük kimliğinden kurtulmanın çabasıdır, eziklik, kimliksizliktir. Bunu göremeyecek ve bilemeyecek kadar cahillik olabilir mi? Kılık kıyafetten, yaşama tarzına kadar, inanç-fikir ve yaşantı bağlamında “sandığı kişi olmadığını” bilmeyen sünepe ama çığırtkan ne çok insan var, toplumun her katmanında!

Bangır bangır yabancı müzik! Ne oluyoruz Allah aşkına?

Fındık kabuğundan mı çıktı bu millet? Geçiniz, komik oluyorsunuz, geçiniz! “Ne mutlu Türküm diyene!” imiş. Hadi oradan. Hal diliyle Türklüğe dair ne varsa hayatımızda hızla söküp atarak mı?

Önce dil sonra kimlik değişir… Alperenlikten kovboyluğa…

Savaşlar niçin yapılır? Kültür ve kimliği çıkardınız mı devletlere, ülke sınırlarına ne hacet? Tek değer ekonomi mi?

Açık söylüyorum. O kahveyi içene kadar ben, şımarık İngilizlerin alaycı gülüşlerini üzerimde hissettim ve ezile ezile, sus pus, öfkeyle, rencide olarak en acı kahvemi tamamlayıp terk ettim mekânı! Öz vatanımda kendimi mülteci hissederek… İstiklâl Marşı’nın mısraları bir şerit gibi geçerken gözümün önünden…

İddia ediyorum, İngilizce piyasayı öyle ele geçirecek, öyle sıradanlaşacak ki tabelası, markası, dili Türkçe olan tek tük işletme kalacak ve bu işletmeler yakın gelecekte birer “antika, define” değeri kazanacak ve insanlar o gün yeniden Türkçeye yönelecek!

Hemşerim Know Your Coffee! Ne mutlu Türküm diyene!