Etiket: kahve

Türkçemize mülteci muamelesi yapanlar, mülteciliğe dair tek söz söylememeli. Hele Türklüğe, Türkçülüğe, Türk milletine dair tek kelam etmemeli! Madem “dilimiz kimliğimizdir”. Önceki gün bir arkadaşla onun teklif ettiği bir kahvecide buluştuk. Türkiye’de, Erzurum’da, o kahvecide çektiğim şu fotoğrafta bana tek Türkçe kelime gösterebilir misiniz: “Know your coffee“ Ne demek? “Kahvenizi...

Biz onun yaptığını anlatır dalga geçerdik. En çok da ablam. Hatta ablam dalga geçmeyi bırak sinirlenir kızardı. Nasıl bir akla sahipsin ki elindeki çöpleri atacağım diye o kadar uğraşıp yaptığın böreği çöpe atarsın aptal kadın derdi. O gün de mevzusu geçti. Zaten ne zaman bir araya gelsek daha önce konuştuğumuz...

Kahvenin Şehri Şehrin Kahvesi Kahve, ruha dinginlik, gönüle sadelik veren, muhabbetin en koyusuna dem olan, insan sevgisinin en çok hissedilerek pişirildiği, içecek kültürünün padişahıdır. Kahve misafire sunulan en yüksek kıymet nişanesidir. ‘’Misafir minderini kendisi getirir’’ sözünün vücut bulduğu en tabi hali anlatır. Misafirin itibarını tescil eden en güzel izzeti ikram içeceğidir. Aynı...

Bize mesken oldu kahveler hanlar… Ünlü halk hikâyemizin kahramanı Garip Halep’te kahvehane işletir. O zamanlar kahvehaneler âşıkların uğrak yeridir. Âşık kahvelerinde sazsız, sözsüz gün geçmez. Yolcular açısından konaklamak için hanlar, vakit geçirmek için kahvehaneler esaslı mekânlardır. Erzurumlu Âşık Emrah için ise kahve gelip geçilen bir mekân değil, meskendir, sürekli kalınan...

Kitaplara ve kitaplığıma bağımlılığımın sebebini öğrendim. Şükürler olsun, korkulacak bir durum yokmuş. Kitaplığımdaki koku, cennet kokusu olmasa bile yalancı dünyanın en sahici kokusuymuş. Kitaplığımın düzenlenmeye ihtiyacı vardı. Raflardan bazı kitap ve dergileri indirip, yenilerine yer açmam gerekiyordu. Tembellik ediyordum. Bir türlü elim varmıyor, sürekli erteliyordum. Kitap okumaktan başka her şeye...

Bazen sobanın başında çay içmek için, soba özlemini gidermek için kahvehaneye uğruyorum. Şehirde yaşayanlar için soba bir özlem gerçekten. Kahvede oyun da oynamıyormuş ilk gittiğimde fark etmemiştim ya da oyun oynayan birileri yoktu o zaman. Çayım elimde yudumlarken oyun oynayan insanların ruh halini algılayabilmek için arada bakıyorum yüzlerine uzaktan. Ciddiyet...

Bu yazıyı kahvesiyle içip bitirene 2 kitap, 1 anı, 1 dua hediye… Kıymetli yazarımız, gönül aşığımız Faruk DİLAVER abimizin ‘’ Aşina’’ kitabını okuduktan sonra insana bakmayı öğrendim. Veya öğrenmeye çalışıyorum. Sessiz insanları gözlemlemeyi, garipleri sevmeyi, boynu büküklere hürmet etmeyi… Ne varsa harabat ehlinde var! Ne varsa viranelerde var! Yıl 2016…...