eğitim,öğretim,terbiye,talim,Meb,Üniversite,öğrenci,öğretmen,muallim,öğretim üyesi,maarif,aile,
eğitim, öğretim, terbiye, talim, Meb, Üniversite, öğrenci, öğretmen, muallim, öğretim üyesi, maarif, aile,
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Melek KARADENİZ
Tarih Öğretmeni. İdarecilik yapıyor. Stk faaliyetlerine destek veriyor.
Muhtelif gazete ve dergilerde yazı çalışmalarına devam ediyor.
Sustum Ey Sevgili!
Sustum En Sevgili!
Yüzü kan içerisindeki kız çocuğunu,
Sağa, sola dağılan et parçalarını,
Yıkılan binaları,
Enkaz altındaki çığlıkları,
Kan kusan bebeleri,
Aklını yitiren anaları,
Tüm ailesini kaybeden yavruları,
Çaresizce ağlayan babaları,
Çaresizliğe Allahım!
Çaresizliğime,
Sustum!…
Sustum En Sevgili!
Muhammedin ümmeti kan kokarken,
Kudüs yine yangın yeri,
Kudüs yine kan göleti,
Kudüs yine kan ağlıyorken,
Muhammedin ümmeti ölüyorken Ey Sevgili!
Kafası kesilen bebeklerin, çocukların,
Bitmeyen İsrail vahşetinin,
Tarihe bir daha yazılan soykırımın,
Caniliğin ürküten boyutunun,
Dünyadaki bu cehennemin,
Sessizliği yırtan sesinden,
Ürktüm Ey Sevgili!…
Habibinin ümmeti ölüyor!
Habibinin!
Habibinin Ey Sevgili!
Ümmeti…
Kıyamadığı Ümmeti!…
Melek KARADENİZ
Yazarın Diğer Yazıları
Yorumlar
Çok duygulandım Melek hocam . Yaşanan vahşete söyleyecek söz bulamıyorum , insanlık ölüyor ve bizler sadece bakıyoruz. …
Kalp mahzun, göz yaşlı….
Maalesef.
Bugünün baharı yakındır inşallah Arife hanım.
Çaresizliğimize üzülüyoruz Rabbim bir çıkış kapısı göstersin….
Aminnn
Bazı zamanlar vardır,zor zamanlar.En güçlü bildiğinizin yüzüne bakarsınız,bir şeyler yapabilir mi diye?Güçlü sandıklarının bile zoru geçiştirdiği dönemlerde kalemiyle çığlık atan yazarlarımız olmuştur.Mehmet Akif,Necip Fazıl bunlardandır.İçimiz kan ağlıyor,hiç birimiz olayları tasvir edebilecek durumda değiliz.Buna ne gücümüz ne de ızdırabımızın boyutu yeterli değil.Yüreği ,kalbi ve duygu dalga boyları büyük yazarımız yine hepimiz adına Rabbimize mahcubiyetimizi ,utancımızı yazmış.Gazzenin hüzün yazarı olmuş,buz olmuş iktidar sahiplerinin yüreklerini eritmek istemiş.O hüznünü resmetmiş,kötüye buğz etmeyi başarabilmiş ama hiçbirşey olmuyormuş gibi yaşayan bizler ,Gazze çocukları elbise yerine kefen giyiyorken ne yapabiliyoruz.Yazılar vardır,okur neşe dolarsınız,yazılar vardır okur kendinizden utanırsınız.Çaresiz ben bu yazıyı yutkunmadan okuyup bitirince yediğim yemekten,keyifle yudumladığım çaydan,öpüp kokladığım bebeğimden utandım.
Bir şey yapamamanın acziyetini yaşıyoruz.