Etiket: Şiir

Elbette Akif, Müslüman Bir Şairdi ve Mücadelesini Camiden Verecekti Zihinlerinize 1989 tarihinden bir tohum bırakacağım. Merak duygunuz sayesinde zamanla filizlenir umarım. Vakti zamanı gelince de eliniz bu kitaba gider ve okumak için adım atarsınız. Tohumun adı: Camideki Şair Mehmed Âkif, tohumun sahibi: D. Mehmed Doğan. Mademki; tohumun toprağın derinliklerinden gün...

  Hayalimiz, düşüncemiz, bir şeyi tarif edişimiz.  Anlatmamız, dertleşmemiz, söyleşmemiz. Şarkılarda tekrar ettiğimiz nakarattır kelimeler. Şiirde histir. Duygularımıza tercüman olur biteviye… Ağıttır, alkıştır, kargıştır. Sevinçtir, hasrettir, gönençtir. Mektupta yazandır. Anne dilinde ninnidir. Yaratana yakarıştır; duadır. Göz aydınlığıdır, muştudur. Gönlün sevgiliye seslenişidir.  İnsanlık tarihi kadar eski olan ve yalnızca ademoğluna verilen...

sevgi dolu sözcüklerleHatıra olarak saklamam istenilenbir fotoğraf var bendeKaç kere çöpe atacak oldumKitap sayfalarında kaybolsun istedimBir şekilde tekrar karşıma çıktıBir bilsen nasıl boş bir çabaydı onunkisiHatırımda en ufak izi bile yok halbukiSadece ismini bilsem bir anlamı olurdu. Ne çok insan sevdim sarılınca özlediğim, uzaklaşınca adını unuttuğum ne çok insan.Esmer mavi...

Mükemmellik tekâmüle manidir, hiçbirimiz mükemmel değiliz eksiklerimiz, kusurlarımız var. Eksikliklerimizle gideceğiz bu yüzden kimseyi küçük görmeden, hâkir görmeden hakikati söylemenin yolunu aramamız gerekir. Bu hadisi şerifi ben bu minvalde yorumluyorum. Evet dostlarımızın kusurlarını uygun bir lisanla söyleyelim ama ulu orta herkesin kusurunu söylemeyelim kusuru söylemek yerine Mevlâna’nın dediği gibi gece...

BİR ŞİİRİN HÜZÜNKÂR HİKAYESİ… ‘Bir bahar akşamı rastladım size’ şarkısını bilir misiniz dostlar ? Çok bilinen, çok söylenen bu şarkıyı kaç kere dinlediniz ? Ya da bu şarkının sözlerinden ne  kadarı hafızanızda var diye sormak daha yerinde olur galiba… Şimdi sizlere bu şiirin, bu şarkı olarak bestelenmiş ve çok meşhur...

Şairler ve yazarlar, bir milletin vazgeçilmez değerleridir. Onlar; mensubu oldukları milletin sevinçlerini, üzüntülerini, felaketlerini, zaferlerini, dileklerini, öfke ve isyanlarını, inançlarını hülasası hayatlarını eserleriyle ölümsüzleştirerek dünyaya duyururlar. Yaşadıkları toplumun sesi soluğu, temsilcisi olurlar.  Türk Yurdu dergisindeki şiirlerin değerler eğitimi ve millî kimliğin inşasıçerçevesinde incelendiği bu araştırmanın da kapsamını oluşturan 1911-1931 yılları...

Söyleyin Mecnuna, derdini Leyla’ya anlatsın! Beni paraladığı yeter. İçime attığı kor kurşunu, Götürüp çöllere atsın, Ben de girdaplar açtığı yeter! Söyleyin Ferhat’a, Şirini bıraksın, Ömrüne şirinlik eylediği yeter. Aşk kim olurmuş, güzelliğimin yanında, Kerem’e el verip gönül  eğlediği yeter. Aşk neymiş, neymiş âşık olmak, Bilmenin bilemediği yeter. Sezayı kuşatan enerji,...

Sana kimse anlatmadı mı çocuk,Pembenin az, tozun çok olduğunu…Şu zalim dünyanın hengâmesinde,Dikenin çok, gülün yok olduğunu… Sen düşler kurarken gökler üstüne,Bombalar yağarken düşler üstüne,Mavi sular buz keserken üstüne,Sevincin az, kahrın çok olduğunu… Uçurtmanın ipi kaldı elinde,Güller harap oldu bahçelerinde,Hüzünlü dualar yalnız dilinde,Umudun eriyip yok olduğunu… Kuzum, sen hiç böyle dilemedin...

  Sustum En Sevgili! Yüzü kan içerisindeki kız çocuğunu, Sağa, sola dağılan et parçalarını, Yıkılan binaları, Enkaz altındaki çığlıkları, Kan kusan bebeleri, Aklını yitiren anaları, Tüm ailesini kaybeden yavruları, Çaresizce ağlayan babaları, Çaresizliğe Allahım! Çaresizliğime, Sustum!… Sustum En Sevgili! Muhammedin ümmeti kan kokarken, Kudüs yine yangın yeri, Kudüs yine kan...

Kalplerden benliği kökünden söküp Gönül sofrasının yanına çöküp Yalvarsak sızlasak gözyaşı döküp Gideni kal etsek fenamı olur? Haklıyı koruyup kollamak için Haksızı Tamu’ya yollamak için Yardan aşağıya sallamak için Zulümu sal etsek fenamı olur? Bu vatandır ömrümüzün merkezi Türk’ü, Kürd’ü, Abaza’sı, Çerkez’i El ele veripte bütün herkesi Gövdeye dal etsek...

“Ol” dedi “Bol” dedim… “Dol” dedi “Yol” dedim… “Hâr” dedi “Yâr” dedim… “Var” dedi “Dar” dedim… “Sar” dedi “Ar” dedim… “Haz” dedi “Naz” dedim… “Az” dedi “Yaz” dedim… “Er” dedi “Ser” dedim… “Ver” dedi “Yer” dedim… “Alp” dedi “Kalp” dedim… “Gül” dedi “Kül” dedim… “Al” dedi “Kal” dedim… “Bal” dedi...