Etiket: Melek KARADENİZ

Sunuş: İhsan Yalçınkaya bir kültür tarihçisi. Yitik kültürün izini süren yazılarıyla  dikkat çekiyor. Geniş kesimler tarafından da çokça ilgi görüyor. Yaşanmış ama bitmemiş bir hikâyenin tamamlayıcı parçalarını tarihin dehlizlerinden keşfedip tekrar gün yüzüne çıkarıyor. Kültür tarihçisi Melek Karadeniz’in kendisiyle yaptığı harikulade röportajı okurlarımızın istifadesine sunuyoruz. M. Karadeniz: —Him, keşikçi, siftinenler,...

31 Ocak 2024 (Umre Hatıraları 2)                                                                Allah nasip eyledi üçüncü defa kutsal topraklardayız. Lakin kaçıncı kez geldiğinin değil hakikat kabından ne kadar doldurabildiğindir önemli olan. Uzman Tur’un görevlisi olarak elimizden geldiğince umre  arkadaşlarımıza mihmandarlık görevimizi yaptıktan sonra gecenin ilerleyen saatlerinde Medine-i Münevvere’de kendi sakinliğimi şehrin sakinliğine katık eylemiş, yalnızlığım,...

Aşk aşka düşmektir cancazım!. Âşık bir kere aşk ateşine düşmüştür ya fizik boyutundan uzakta, beden düşüncesinden asudedir artık.  Âşık için için tüter, içinde söndüremediği bir acı vardır. Yanıktır O, buğdaylar gibi, başaklar gibi yanık. Güneşe yüzünü dönen gün doğumu çiçekleri gibi yanık. Aşığı gözünden tanırsınız, gözlerine iyi bakın âşıkların. Kıvılcımlar...

Söyleyin Mecnuna, derdini Leyla’ya anlatsın! Beni paraladığı yeter. İçime attığı kor kurşunu, Götürüp çöllere atsın, Ben de girdaplar açtığı yeter! Söyleyin Ferhat’a, Şirini bıraksın, Ömrüne şirinlik eylediği yeter. Aşk kim olurmuş, güzelliğimin yanında, Kerem’e el verip gönül  eğlediği yeter. Aşk neymiş, neymiş âşık olmak, Bilmenin bilemediği yeter. Sezayı kuşatan enerji,...

Kitap okuyabilmek için bile sakin kafa lazımmış insana… Kitap okuyamaz, yazı yazamaz oldum. Bir dalgın duruş var mah cemalimde… Cemalimin mahını da göremez oldum. Nasıl bir yüzyılmış bu yirmi birinci yüzyıl? Yüzümün donukluğu, ruhum donukluğundan; gülemez oldum. Başımı da taşıyamıyor ya boynum, ruhumu nasıl yüklensin vücudum? Ben ne oldum, ne...

21.yy, tarihinin en büyük soykırımlarından birini yaşıyor. Hani savaşlarda erkekler, erce savaşır, erce öldürür, erce öldürülürdü ya. Bu öyle değil. Bu kahpece. Emzikli bebeler öldürülüyor. Anasından yeni doğmuş yavrular. Batı medyası, ABD medyası halkı uyanmasın diye, yayınlamıyor bile görüntüleri. Mazlum Yahudi algısı uyandırılmaya çalışılıyor. Gerçekleri söyleyen birkaç Yahudi çıkarsa eğer,...

  Sustum En Sevgili! Yüzü kan içerisindeki kız çocuğunu, Sağa, sola dağılan et parçalarını, Yıkılan binaları, Enkaz altındaki çığlıkları, Kan kusan bebeleri, Aklını yitiren anaları, Tüm ailesini kaybeden yavruları, Çaresizce ağlayan babaları, Çaresizliğe Allahım! Çaresizliğime, Sustum!… Sustum En Sevgili! Muhammedin ümmeti kan kokarken, Kudüs yine yangın yeri, Kudüs yine kan...

Mutlu çocukların şiirleri yoktur! Zemheri soğuğu yemeden bir yürek, Kalemle hasbihal eylemez. Ondandır şairlerin suskunluğu… Bakışlarındaki mana ondandır. Mutlu çocukların şiirleri yoktur. Hisli yüreklerin, yarası pas tutmayan namelerin iniltisidir şiir. Anlatamadıklarıdır, aktaramadıklarıdır. Yürekte yaşadıkları, ya da yaşayamadıklarıdır. Duygusuz çocukların şiirleri yoktur. Çocukluğu çileli, gençliği çileli, yaşı yaşanmışlığı çileli kişiler şairdir...

Aslanlar ıssız yerlerde yalnız ölürler!. Gösterişli yeleleri vardır aslanların Rüzgâra meydan okuyan. Alev çakan gözleri! Asumana uzanan… Bir heybet vardır omuzlarında, Ağır ağır, kendinden emin, yeri inleten ayakları vardır, Düşmana korku salan… Ama! Aslanlar ıssız yerlerde yalnız ölürler! Timsahın gözyaşı gibi gözyaşları yoktur, Yüreğine akar her acının kırmızısı, Sırtlanlar gibi...

Bir hitap var arşı alanın üzerinden… ‘’ÜZÜLME! Allah bizimledir. ‘’(Tevbe suresi) tesellisi ile kullarına dayanak noktasını gösteren. Bir müjde var yüceler yücesinden… Allah bana yeter, O’ndan başka ilah yoktur. Ben yalnız O’na dayanırım. Çünkü O, büyük Arş’ın, muazzam hükümranlığın sahibidir.’” (Tevbe, 9/129). Dosta mı ihtiyacın var? Ben varım diyen bir büyük...

Mevlana giderken ‘’Beni anlayacak adama hasret gidiyorum’’ diyordu. En yakınında bulunan ve sözlerini yazıya çeviren Hüsamettin Çelebi ‘’Ben de mi anlayamadım efendim? ‘’ diyordu. ‘’Evet, Hüsamettin, sen de anlayamadın’’ diyordu. Arifler yalnızdır, veliler yalnızdırlar, felsefeciler de yalnızdırlar, derin eserler veren yazarlar da yalnızdırlar, garipler de yalnızdır, gerçi onların yalnızlığının ayırdına...