1975 yılında Çeltek köyü ilkokulunda 6 yaşında başladı eğitim sistemi ile ilk temasımız.
Fatma öğretmenim hepimizi “özel” hissettiren bir yaklaşımla yönlendirdi bizleri.
Kalemtraş kullanmak yasaktı, Fatma öğretmenimiz bütün açılması gereken kalemleri önlüğünün cebindeki keskin çakısı ile açardı ve bunu bizimle daha yakından ilgilenmek için yapardı.
3. sınıfta ben Sultan Alparslan’ı arkadaşım Cevdet’te Roman Diyojen’i canlandırdı ve ikimiz tiyatral bir anlatımla Müslüman Türk’ün alicenaplığını ve affediciliğini ete kemiğe büründürdük.
5. sınıfta 1. Sınıfların öğretmeni hasta olup bir hafta zorunlu istirahat aldığı için Fatma öğretmenimin motivesiyle bir hafta üzerimde siyah önlük öğretmenlik yaptım.
1980 yılında Zile Alparslan Ortaokulu’na 1-C şubesinden başladım.
2 ay olmadan bizi 1-A sınıfında topladılar.
O sınıfta okuyanların hepsi çok başarılı oldular.
Eğitimde kademelendirme ve derecelendirmenin önemini o zaman anladım.
“Talih işler kul övünür, alet işler el övünür.”
İnsan talihinde iki temel parametre vardır:
1.İyi bir anne ve onu destekleyen ilgili bir baba
2.İyi bir sınıf öğretmeni
Eğitim sistemi ilk basamaklarda “montessori” gibi çağdaş uygulamalarla öğrencinin nereye doğru aktığını tespit etmeli ve tasnif etmeli; balığı yüzmeye, kuşu uçmaya, atı koşmaya, katırı yük taşımaya, ineği süt vermeye teşvik etmelidir.
Toplumda ihtiyaç olan bir mesleğe eleman yetiştirmeyen bütün liseler acil ve hızlı bir biçimde dönüştürülmelidir.
Eğitim sistemi 6 yaşında kapısından içeri aldığı çocuğu yaratılışına/akışına uygun, zevk ve keyf alarak yaptığı mesleğin 16 yaşında çırağı, 17 yaşında kalfası, 18 yaşında ustası yapmalıdır.
Mesleğinde usta olmuş, koluna altın bilezik takmış genç dilerse o alanın lisans/yüksek lisans/doktora eğitimlerini alabilir.
Ama eğitimde asıl gencin 18 yaşında “elinin ekmek tutması” olmalıdır.
Gencin eline ekmek vermeyen eğitim sadece genci oyalamaktır, vakit kaybıdır.
Gelelim yükseköğretim de kademeye…
Osmanlı Devleti yükselme döneminde Sahn-u Seman medreselerinde eğitimde odalar arası geçiş ve kademeli eğitimi mükemmel uyguladı. Merak edenler inceleyebilir.
İşi uygulamayla da taçlandırdı ve şehzade şehirleri kurdu.
Bu sistem 14 yaşında bir genci devlet yönetecek seviyeye getirdi.
Batı büyük atılımını üniversiteler ile değil; onlar arasından seçilmiş “özel insanlar” tarafından oluşturulmuş “akademi”ler ile gerçekleştirdi.
Fikir babalığını Francis Bacon (1561-1626)’ın yaptığı akademi kurma fikri batıdaki bilimsel gelişmeler için milat kabul edilmektedir.
Batı’yı kendi karanlık ortaçağından çıkarıp rönasans ve reformu yapmasını sağlayan bilimsel gelişmelerde; üzerine oturdukları Endülüs birikimi, Fatih Sultan Mehmet’in İstanbul’un fethinin sağladığı büyük değişimler ile birlikte; üniversiteler üstü kurumlar olan ve onlara yön ve ilham veren akademilerin önemli bir payı vardır.
Bu akademiler;
1.The Academia del Cimento in Floransa-1657.
2.The Royal Society in London-1663.
3.The Royal Academy of Sciences in Paris-1667.
4.The Berlin Academiy-1700.
5.St. Petesburg Academy-1724.
Bu hamur çok su götürür de; “arife işaret yeter” fehvasınca kısa kesiyoruz.
Kısaca; bir üniversiteler üstü “akademi” ile başlayalım, gerisi gelir inşallah.
Without Graduation, There Is No “Education“
Our first contact with the education system began in 1975, at the age of six, at Çeltek village primary school.
My teacher, Fatma, guided us with an approach that made us all feel “special.”
Pencil sharpeners were forbidden, and our teacher, Fatma, would sharpen all the pencils that needed sharpening with thesharp pocketknife in her apron pocket. This was done to showus a deeper understanding.
In third grade, I played Sultan Alp Arslan, and my friendCevdet portrayed Roman Diogenes, and the two of us embodied the generosity and forgiveness of the Muslim Turkthrough a theatrical narrative.
In fifth grade, because the first-grade teacher was sick and had to take a week off, my teacher, Fatma, encouraged me to teachfor a week wearing a black apron.
In 1980, I started at Zile Alparslan Middle School in Class 1-C.
Within two months, we were placed in Class 1-A.
Everyone in that class excelled. That’s when I realized theimportance of grading and ranking in education.
“When fortune works, the servant boasts; when tools work, thehand boasts.”
There are two fundamental parameters in human luck:
1. A good mother and a supportive, caring father.
2. A good classroom teacher.
The education system should identify and classify thestudent’s flow at the initial stages using modern practices likeMontessori; it should encourage fish to swim, birds to fly, horses to run, mules to carry loads, and cows to milk.
All high schools that fail to train individuals for a professionin need in society must be transformed urgently and rapidly.
The education system should welcome a child at age 6 andtrain them to become an apprentice at age 16, a journeyman at 17, and a master at 18 in a profession they enjoy and pursuewith pleasure, in line with their nature and flow.
A young person who has mastered their profession andadorned their arm with a gold bracelet can pursueundergraduate, graduate, or doctoral degrees in that field ifthey so desire.
But the true purpose of education should be for young peopleto “earn their living” at age 18.
Education that doesn’t provide them with a living is merely a distraction and a waste of time. Now, let’s talk about the stagesof higher education…
During the Ottoman Empire’s rise, the Sahn-u Seman madrasahs implemented excellent transitions between roomsand gradual education. Those interested can check it out.
He crowned his work with practice and established princelycities.
This system brought a 14-year-old to the level of stateadministration.
The West achieved its great leap forward not with universities, but with “academies” established by “special individuals” selected from among them.
The idea of establishing an academy, originated by Francis Bacon (1561-1626), is considered a turning point for scientificadvancements in the West.
Academies, which were institutions beyond universities andprovided direction and inspiration, played a significant role in the scientific advances that led the West out of its dark MiddleAges and into a renaissance and reformation. Theseacademies, along with the Andalusian heritage they built uponand the profound changes brought about by the conquest of Istanbul by Mehmed the Conqueror, played a significant role.
These academies: 1. The Academia del Cimento in Florence, 1657.
2. The Royal Society in London, 1663.
3. The Royal Academy of Sciences in Paris, 1667.
4. The Berlin Academy, 1700.
5. St. Petersburg Academy, 1724.
This is a long story, so we’ll cut it short, as we’d like to say, “a sign is enough.”
In short, let’s start with a supra-university “academy,” and therest will follow, God willing.
