Etiket: Ruh

Zorunlu eğitimin süresine ilişkin bir tartışma yürütüyoruz. Tartışma yürütüyor dediğime bakmayın aslında. Lafın gelişi öyle diyorum. Çünkü tartışmanın hangi soru, sorun, sorunsal etrafında döndüğünü bilmiyoruz. İşleyişinden, sonuçlarından memnun olmadığımız bir düzenlemeyi masaya yatırıyormuş gibi yapıyoruz ancak sorulması gereken soruların hiçbirisini sormadan mevzuyu konuşuyormuş gibi yapıyoruz. Son derece önemli bir alan...

Gazze için sınıra yürüyen Yahudileri görünce umutlanan insanlara şaşırmak istiyorum. Ama yok şaşırmıyorum bizim doğamız böyle. Bu kadar mı iyiniyetli saf olabiliriz diye düşünüyorum ve olabiliriz-hep olduk. Belki gerçekten aralarında iyi niyetli olanlar vardır. Belki gerçekten Filistinin özgürlüğünü düşünenler vardır. Ben diğerlerinin aksine buna inanmıyorum. Korkuyorlar. Hepsi olmasa da bir...

Edebiyatın gücünü gösteren en önemli örneğim, Mehmed Akif’in  Çanakkale Şehitlerine ithaf ettiği şiirdir. Mehmed Âkif bu şiiri yazmasaydı; biz bugün Çanakkale ruhunu bu kadar derinden hissetmeyecek ve Çanakkale Zaferlerini bu kadar benimsemiş olarak yürekten anamayacaktık. Maraş’ta Sütçü İmam’ın; Antep’te Şehit Kamil ve Şahin Bey’in kahramanlıkları ve şehadetlerinde de aynı milli heyecanı duyarız. B.Brecht’in “Okumuş İşçinin Soruları”nda dediği gibi, savaşlar,...

Türk milleti tarih sahnesinde yok olma tehlikesini iliklerine kadar hissettiği, başının sıkıştığı, fetret yaşadığı her dönemden şiirle çıkmayı başarmıştır. Anadolu’nun ruh dünyası üzerinden bir silindir gibi geçen Moğol istilasından Yunus Emre’nin ve Mevlânâ’nın şiirleriyle, Ankara Savaşı ve sonrasındaki fetretten Mevlid-i Şerif’le ayağa kalkmıştır. Şiire tutunmuştur Türkler, şiirle tutunmuştur özüne; milli...

Ayların en güzeli, en kutlusu, en hüzünlüsü, en bereketlisi Ramazan’ı idrak etmiş bulunuyoruz. Bu kutlu zaman dilimine bizi sağ salim kavuşturan Rab’ımıza hamdolsun, şükrolsun… Elimizden ve dilimizden ona “Hoş geldin, safalar getirdin” demekten başka bir şey gelmiyor. Gerçekten öyle mi acaba? Sizce de bu Ramazan “hoş” mu geldi gerçekten “safalar...

İnsan, varlık yolculuğuna yaratılışın derin ve ahenkli melodisini işiterek başlamıştır. Hayatın akışı boyunca insanın özlemi hep yaratılışın eşsiz melodisine ve o melodiyi işittiği günedir. Tıpkı Odysseus’un İthaka’daki evini özlediği ve ondaki sükûnete, huzura dönüşü arzuladığı gibi… Hepimizin içinde o eşsiz yaratılış gününden kalma bir anıt vardır aslında. Hepimizin içinde yaratılış...

 Hacı Bayram ı Velî: Nagehan ol şara vardım Ol şarı yapılır gördüm Ben dahi bile yapıldım Taş ü toprak arasında Şiiriyle asırlar ötesinden sesleniyor. İnsanın şehirle birlikte inşa edilmesini gönül diliyle seslendiriyor. En sade seslenişle, en yalın haliyle, en güzel dille kelimelere sığdırarak, insanın maneviyatını inşa ediyor. Bu dünyada bize...

Şair Tayyib Atmaca “Geldi Sonbahar” adlı şiirinde şöyle diyor : Selâm dur ey ömrüm, geldi sonbahar / Geçsin hatıralar tören adımla / Kelebekçe özgür hülyalar kurdun / Ne baharı gördün ne yazı gördün / Selâm dur ey ömrüm, geldi sonbahar. Bu kaçıncı sonbahar ömrünüzde, gelip geçmekte olan, hiç saydınız mı?...

Milli Eğitim Bakanlığının açıkladığı Türkiye Yüzyılı Maarif Modelini, bu modeldeki Öğretim Programları Ortak Metnini ve 4-5 dersin de (okul öncesi gibi) taslağı incelendiğinde insanda şöyle bir kanaat oluşuyor: Elbette müfredat önemli. Ondan önemli olan ise öğretmen yetiştirme. Herkesin üzerine mutabık kaldığı gibi müfredat ne olursa olsun öğretmende bitiyor iş. Büyük...

“Ya kahraman olacaktım ya da çamurlarda; bu ikisinin ortası yoktu ve beni kahreden de zaten buydu!” Fyodor Dostoyevski / Yeraltından Notlar, s. 54 Dostoyevski ve Tolstoy, bir dağ zirvesine çıkıp on dokuzuncu yüzyıl Rusya’sının iki zıt yüzünü kelimelerin füsunuyla çizdiler. İhtişam ve sefâletin üryan tablolarıdır onların romanları. Tolstoy şaşaa, debdebe,...

Ruh bedenden sıkılır bazen. Sebepsiz sanılan bu sıkıntıların çoğu, amaçsızlığın doğurduğu anlamsızlıktandır. Ya da şimdilerde olduğu gibi, aklı ve kalbi kuytu bir köşeye koyarak bedensel haz ve zevkleri amaç haline getirmektendir. Hırsla… Bilinmez ki, bedene mahkûm olanların hazzı çoğaldıkça, akıbet ancak acıdır. Ve ne gariptir ki, hazzın acıları çoğaldıkça zevk...