Etiket: Prof. Dr. Ahmet Kağan Karabulut

Balkan Notları-5 Balkan gezimizin beşinci gününde Resne’li Niyazi Bey’in meşhur konağına bir göz attıktan sonra Balkanlar’ın en eski şehirlerinden biri olan, Makedonya’nın tarih ve kültür cenneti Manastır’a (Bitola) varıyoruz. Manastır’da Şirok Sokağı, Eski Çarşı (Osmanlı Bedesteni), İshak Çelebi Camii ziyaret ettiğimiz yerler arasında. Ayrıca burada Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün mezun...

Balkan Notları-4 Balkan gezimizin dördüncü gününde 2006 yılında bağımsızlığına kavuşmuş olan, Avrupa’nın resmi olarak tanınmış olan en genç devleti Karadağ’a ulaştık. Buradaki ilk durağımız fiyortları ile meşhur, ortaçağdan kalan çok güzel bir sahil kasabası olan Kotor. İlk olarak Eski Şehir-Kale olarak tanınan merkezi ziyaret ediyoruz. Burada Silah Meydanı, Saat Kulesi,...

Balkan Notları-3 Bosna’daki ikinci günümüzde Saraybosna’nın kuşatma altındayken tek nefes aldığı yer olan “Umut Tüneli”ne doğru yola çıkıyoruz erkenden. Yol boyunca en yüksek tepelere kondurulmuş haçlar gözümüze çarpıyor, adeta Sırplar ve Hırvatların “biz buradayız, buralar sadece bizim” der gibi diktikleri devasa haçlar. Tabi aklımıza hemen Aliya’nın “İstedikleri kadar tepelere haçlar...

Balkan Notları-2 (Kapanmayan Yaramız Bosna) Asırlar boyunca Balkanlar’ın kültür başkentliğini yapmış, her metrekaresi şehit kanlarıyla sulanmış, gözümüzün nuru, acımız, dinmeyen sızımız, yemyeşil dağların, kocaman sessiz ve durgun akan nehirlerin süslediği güzel Bosna, gezimizin ikinci durağıydı. Daha sınırdan geçer geçmez yol üzerindeki nehir kenarında mola yerinde güzel minareli bir cami ve...

Balkan Notları-1 Geçtiğimiz ay içerisinde Balkan ülkelerinin bir kısmını kapsayan bir geziye katılma fırsatı bulduk. Bu gezi ile ilgili izlenimlerimizi ve hissiyatımızı bu köşeden paylaşmak istedim. Aslında sıcağı sıcağına paylaşmak vardı lakin son birkaç haftada yaşadığımız ve Gazze’de süregelen korkunç insanlık dışı soykırımdan mütevellit hissettiğimiz acı ve çaresizlik başka satırların...

Sana kimse anlatmadı mı çocuk,Pembenin az, tozun çok olduğunu…Şu zalim dünyanın hengâmesinde,Dikenin çok, gülün yok olduğunu… Sen düşler kurarken gökler üstüne,Bombalar yağarken düşler üstüne,Mavi sular buz keserken üstüne,Sevincin az, kahrın çok olduğunu… Uçurtmanın ipi kaldı elinde,Güller harap oldu bahçelerinde,Hüzünlü dualar yalnız dilinde,Umudun eriyip yok olduğunu… Kuzum, sen hiç böyle dilemedin...

Yüzlerde kederden izler, ağlar her köşede bir dul, Umrunda değil kimsenin, herkes nefsine köle kul… Kimsesiz yavrularının üstlerinde yırtık bir çul, Çıplak ayaklar yarılmış, kemreli elleri pul pul… Ya yakacak bir parça dal, ya üç lokma birşeyler bul, Ya da bombalar altında usul ölümlere kabul… Seslenirler evlâtlara “kaç kurtar kendini...

Daha çok küçükken, Buluşmuştu sapanlarla, taşlarla Oyuncak tutacak elleri… Büyüyebilirlerse şayet, Erkenden tanışacaktı mermiyle, bombayla, Açlıkla, hastalıkla ve sakatlıkla Gencecik körpe bedenleri… İşte onlardan birisi, En küçüklerinden Ali Evleri bombalanıp ta Gazze’de Bir aylıkken öksüz kalanı hani Sordu bir gün Fazıl’a; “Nasıldı bir annenin sıcaklığı, teni” Ve devam etti “Ben...

Öyle acımasız, öyle vahşi zamanlarda yaşıyoruz ki, dünyanın herhangi bir köşesinde sadece “Rabbim Allah’tır” dediği için inananların katledilmediği hiçbir günümüz geçmiyor maalesef. Tek bir haber, tek bir ses, tek bir nefese hasret kaldık İslam Âlemi’nin yüreğini ferahlatacak, ümidimizi yenileyecek. Rahmet rüzgârları diyarlarımızı çoktan terk etmiş gibi sanki. Oysaki ümitsizlik, çaresizlik,...

“Ol” dedi “Bol” dedim… “Dol” dedi “Yol” dedim… “Hâr” dedi “Yâr” dedim… “Var” dedi “Dar” dedim… “Sar” dedi “Ar” dedim… “Haz” dedi “Naz” dedim… “Az” dedi “Yaz” dedim… “Er” dedi “Ser” dedim… “Ver” dedi “Yer” dedim… “Alp” dedi “Kalp” dedim… “Gül” dedi “Kül” dedim… “Al” dedi “Kal” dedim… “Bal” dedi...

VEDA HUTBESİ “Ey insanlar! Bilmiyorum, belki de bugünden sonra burada sizinle bir daha buluşamayacağım. Allah’ın rahmeti bugün sözümü işitip onu iyice kavrayanların üzerine olsun. Benim bu sözlerimi burada bulunanlar bulunmayanlara bildirsin. Olabilir ki bildirilen kimse burada bulunandan daha iyi anlar ve itaat eder. Ey insanlar! Biliniz ki Rabbiniz birdir, atanız...