Etiket: İbrahim Halil Çelik kimdir

O, basın-yayın dünyasında Ahlat’ın kadim kültürünü sinesinde taşıyan; iyi bir münevver, düşünce, fikir, sanat, kültür ve edebiyat dostu; sabırlı ve gayretli bir insandır. O, Hece Yayınlarıyla başlayıp Harf ve Cümle yayınlarıyla hız kesmeden dünyadaki ender eserleri ve yurttan önemli ürünleri okuyucularına ulaştırmak, onların ilmî, fikrî ve edebî susuzluklarını gidermek için...

Onun gencecik ellerinde ilmin meşalesi, büyük büyük mollalarından aldığı “icazeti” bölgede aylarca konuşulmuş; fiziki güzelliği yanında zekâsıyla parıl parıl parlayan, henüz reşit olmamış bir civan! O, girdiği ilim meclislerinin tümünde ününe ün katarak, ilmî münazaralarda karşısında duracak kimse bırakmayan; okuduğu kitapları bir çırpıda ezberleyip hıfz eden! O, on bir günde...

İbrahim Atalay’la Urfa’da henüz çiçeği burnunda bir müfettişken tanışmıştım. Urfa’ya heyetle Halk Kütüphanesi ile Urfa Müzesini denetlemeye gelmişlerdi. Başmüfettişleri Mardinli, Senih Vehbi Sayın Bey isminde kibar, nazik ve naif bir beyefendi idi. Ben de o zaman Urfa Halk Eğitimi Başkanı idim. Urfa’nın şirin Bahçelievler Mahallesi, Şehitlik Parkı’nın içinde Urfa Müze...

Diyarbakır’da Mevlidhanların, gazelhanların, nüktedanların, şairlerin, siyasilerin ve çay tiryakilerinin vazgeçilmez mekanı idi Aziz Babatlı’nın Babatlı Çayevi. Orası bir Çayevi değil adata bir fikir kulubu, bir dergah veya bir zikirhâne idi. Diyarbakır’ın fikiri, edebi, siyasi ve musiki nefesi sanki tüm bölgeye buradan yayılırdı. Oranın en büyük nişanesi ise, insanların o dar...

Liseden Üniversiteye giden yolda beraber olduk onunla. O, her dem munis ve ehli dil biri idi. Ondan incinen birinin varlığına asla şahid olmadım bugüne dek. Onunla Beykapısı Mahallesinde Kur’an hocasına giderken; köşedeki evlerinin kapısında bana verdiği selamla tanıştım. Ve bu selam, onunla karşılaştığım ilk günden bugüne dek o selamla oluşan...

Allah rahmet eylesin. Mekanı cennet olsun Abdülkadir Özkan ağabeyimin. Abdülkadir Özkan ağabey güzel bir insandı. Onu ta 1970 yıllardan tanırım. Ben daha Urfa Halk Eğitimi Başkanıyken o gönlü güzel insani sevdim. Benimle o zaman röportaj yapmış idi. O güvenilir bir yazar ve kalemini Hak uğruna korkmadan yiğitçe kullanan bir dost...

Şiirimizin yüreklerimizde gürleyen gür sesi, hakkı söylemekten asla çekinmeyen, güzel Türkçemize sahip çıkan yiğit bir dostum idi Yavuz Bülent Bakiler. Onun, ‘Duvak’ şiir kitabı ilk çıktığında bir çırpıda okuyup içindeki şiirleri ezberlemiştim. Yumrukları memleket kadar büyüktü onun. Yüreği de o kadar büyüktü Yavuz Bülent Bakiler’in. Doğulu çocuk : Dost canlısı...

Rabbim bizleri dostlarımızla sınıyor. Birini yanına alırken; onun  acısı  gönlümüzde daha dinmemişken bir diğerini de peşinden alıyor aramızdan.  İşte tam da bugün böyle oldu. Ben;  dostum ve ağabeyim hacı Abdülkadir Rızvanoğlu‘nun vefatıyla ilgili yazdığım yazımı dostlarıma  yeni göndermiştim.  Onunla olan dostluğumuzdan ve onun gönülden Kur’an’a olan hizmetlerini sıralamıştım.  İsmail Dağbaşı...

Urfa’nın kadim mekanlarından Siverekli Mahallesiyle; Kamberiye Mahalleri karşı karşıyadır. Bu iki kadim mahalleyi, kadim Karakoyun Deresi ayırır biri birinden. Türküler, hoyratlar ve ilahiler uçuşur Karakoyun Deresinin üstünden. Yankılanır Urfa’nın semalarında Arapça, Kürtçe ve Türkçe dillerinde. Adata yarışırlar okuyanlar biri biriyle. Bu ses armonisi beni götürdü eskilere. Bizim oturduğumuz Siverekli Mahallesinden...

Cuma günü Kürt Ahmet aradı Viyana’dan. “ Ağabey; Hikmet abi vefat etmiş; haberin olsun!“ dedi üzüntülü bir sesle. Türkiye’de vefat etmişti Hacı Hikmet. Çok üzüldüm bunu duyunca. İçim sızladı. Yirmi yedi yıl evvel hicret ederken Viyana’da tanımıştım onu. Resul Hoca, Mehmet Altuntaş ve Hikmet Çetin birlikte idiler. İlk görüşte onun...

“ Naci İpek sığmaz bir kaç satıra; Onunla vardır onlarca hatıra!” Ruhu şad olsun. İstanbul semalarında aldım onun acı haberini. Biricik oğlu Ömer mesaj atmış bana vefatıyla ilgili. Çok üzüldüm. Urfa’nın kültür kalesinin bir burcu daha çöktü bugün. Doksan beş yıllık bir ömür dile kolay. Ne gel /gitler geçti onun...