Etiket: Ahmet Tek

Bugün günlerden cumartesi. Ramazan başlayalı bir hafta geride kaldı. Günler nasıl da hızlı akıyor; bir yokuştan kayar gibi. Bu yıl Ankara’ya ne kış geldi ne kar yağdı. Hava sıcaklığı 18 dereceyi bulmuşken ve bahar kapıyı çalmışken Ankara Kalesi’ni gezmenin tam sırasıydı. Biri sanat tarihçisi, biri gazeteci ve PİAR Şirketi sahibi...

Bugün, Mart’ın ve Ramazan ayının ilk günü. Günlerden cumartesi. Pırıl pırıl bir hava, bahar kapıda. İçimden bir ses “Evde oturacak vakit mi? Çık dışarıya, Kızılay’da gez” diyor. İç sesine kulak vermek lazım. Kalbin bir bildiği vardır. Çocuklarla Kızılay’dayız. Yenilenen haliyle herkese serap görme şaşkınlığı yaşatan, küçük bir vahaya dönüştürülmüş Saraçoğlu...

Okunmayı bekleyen onlarca kitap masanın üstünde dururken ve okuma açlığı gözümü karartmışken yazmak zor. Her yazı konusu, okumayı istediğim bir kitaptan vaz geçmem demek. Bir çırpıda döktürenlerden değilim. Bazen bir cümle için bir saat harcarım. Konuklarına yemek hazırlayan titiz ve becerikli bir annenin hali neyse benim de yazı yazma sürecim...

Bilgi edinme ihtiyacı duymayan, her konuya yüzeysel yaklaşan, yaşadığı şehrin insanından ve dinamiklerinden uzak duran, ruh hallerinin karmaşıklığını ve karamsarlığını ülkenin gerçekleri olarak sunmayı alışkanlık haline getiren, çapsızlıklarına rağmen “Her şeyi biz biliriz” demekten çekinmeyen, utanmayan “Olumsuzlar Korosu”na kalsaydık, hepimiz çoktan birer ölüydük. Gömülmeyi bekleyen iskeletlerdik. Olumsuzlar Korosu “Öldü, ölüyor!...

Gazete yazarları arasında özel hayatını ve günlük yaşamını onun kadar okuyucusuyla paylaşan başka kişi olmadı. Coşkulu muydu, hayatı tozpembe mi görüyordu, kendini öyle göstermek mi istiyordu? Karar veremezdim. Hazcılık ekolünün tipik temsilcisiydi. İçtiği suyu bile dünyanın ulaşılmaz, nadide pınarlarından kendisi için özel getirilmiş olarak anlatan ruh haline sahipti. Basit zevklerin...

Eğitim, okul, öğretmen, dayak, mütevazılık, dik duruş, karakter oluşumu ve koyun olmak istemeyen yakın geçmişin çocukları hakkında bir deneme. Bizim nesil, (altmış yaşın üzerinde olanlar) orta ve liseye giderken gömleğin üstüne süveter giyer, kravat takardı. Süveteri pantolonun içine sokar, sonra pantolonu kemerle boğmaya çalışır gibi iyice sıkardı. Bu giyim tarzıyla...

Mîna Urgan, İngiliz Edebiyatı profesörü, yazar, filolog ve çevirmendi. Türkçeye, Sineklerin Tanrısı, Yalınayak Sokrates, Moby Dick, Meselenin Kalbi, Arthur’un Ölümü, Troilus ve Cressida, Utopya, Atinalı Timon gibi klasik yapıtları kazandırdı. ‘İngiliz Edebiyatı Tarihi’ adlı 5 ciltlik çalışmasının yanı sıra, Thomas More, Shakespeare ve Virginia Woolf üstüne incelemeler yaptı. ‘Edebiyatta Ütopya...

Bu yazı ‘ballı’ bir yazı olacak. Mecazi anlamda değil. Türk Dil Kurumu Sözlüğü’nde ‘Bal arılarının bitki ve çiçeklerden topladıkları bal özünden yapıp kovanlarındaki petek gözlerine doldurdukları, rengi beyazdan esmere kadar değişen tatlı, koyu, sıvı madde’ olarak tanımlanan balı anlatacağım. Türkiye, bal denizinde bir ada: Bal Yurdu. Toplam bal üretimi 114...

Paris’te Bir İsimsiz Mezar Hürriyet gazetesinde, 31 Mayıs 2013 yılında, Arzu Çakır Morin imzalı “Türkiye’nin 100 yıllık tanığı Güzin Dino hayata veda etti” başlıklı bir haber vardı. Güzin Dino, Nazım Hikmet’in 1961 yılında yazdığı “Saman Sarısı” şiirindeki “Sen mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin? dizesinde adı geçen ressam Abidin Dino’nun 50...

Japonlara hayranlığımızın kaynağı, kültürlerine bağlı kalarak yakaladıkları gelişmişlik düzeyi ve çalışkanlıkları olsa gerek. Japonya’nın bir refah ülkesi olduğunu havaalanına indiğinizde görmeye başlıyorsunuz. Zenginlik saklanabilen bir kazanım değil. Her gelişmiş ülkede olduğu gibi Japonya’da da kendini gösteriyor. Gözleri ele geçiriyor. Tokyo’nun yolları, binaları, alışveriş merkezleri, tabelalar birer zenginlik nişanesi. Özellikle kadınların...

Evinde büyük bir onarıma başlayan bir Japon, duvarlardan birini yıktı ve ilginç bir görüntüyle karşılaştı. Duvarı oluşturan iki tahta arasında sıkışıp kalmış bir kertenkele vardı. Dikkatle baktığında, daha ilginç bir durumla karşılaştı; kertenkele canlıydı. Bir çiviyle ayağından duvar tahtasına çakılmış ve canlı bir kertenkele…Mucizevi bir olayla karşı karşıyaydı. Japon, olayın gizini çözmekte...