Etiket: Mustafa Uslu kimdir?

Birkaç yıl önce dört arkadaş, bir iş yerinde fotoğraf çektirmişiz. Üçü öğretmen, biri de iş yerinin sahibi yani esnaf. Aynı coğrafyanın çocuklarıyız. Yaşlarımız birbirine yakın. Üçümüz bir şekilde liseyi, üniversiteyi okuyarak öğretmen olmuşuz. İş yerinin sahibi olan arkadaş, ilkokuldan sonra başladığı hayat okulunda tahsil görüp hayata atılmış. Fotoğrafta ben dâhil,...

Ortaokul yıllarında öğrencimiz olan genç, odaya girip selam verdi. Bir elinde çikolata kutusu, diğerinde buket. Vakit, sabah erken. Ders zili çalmak üzere. Yıllar sonra ziyaretime gelmiş. Hoş gelmiş, sefalar getirmiş. Lakin bu vakitsiz ziyaretin sebebi ne olabilirdi? Şaka yollu “Bu kadar erken gelmezdin!” dedim. Ne demek istediğimi anladı. Suçunu kabullenmişçesine...

Osmanlıdan Günümüze Azınlık ve Yabancı Okullar (MEB, 1997) adlı kitabında Dr. M. Hidayet Vahapoğlu, “Eğitim alanında yapılan en önemli düzenleme Maarif-i Umumiye Nizamnamesi ile yapılandır (s.117).” diyerek 1869 yılında yayınlanan bu nizamnameyi eğitim ve eğitim yönetimi konusunda önemli bir dönüm noktası olarak görür ve“Ancak birbirini çok kısa zaman aralıklarıyla takip...

Prof. Dr. İbrahim Ethem Başaran, fakültede kaynak olarak yararlandığımız Eğitime Giriş adlı kitabında, “Bir ülkedeki siyasal partiler diğer konularda olduğu gibi eğitime ilişkin görüşlerinde de farklılaşırlar.” diyerek 12 Eylül 1980 öncesi siyasi partilerinin (Millî Selamet Partisi, Milliyetçi Hareket Partisi, Demokrat Parti, Adalet Partisi, Cumhuriyet Halk Partisi, Türkiye Birlik Partisi, Türkiye...

‘’Büyük dedem, Nihad Sami Banarlı’nın Metinlerle Türk ve Batı Edebiyatı kitabını okumuş. Dedem, Nihad Sami Banarlı’nın Metinlerle Türk ve Batı Edebiyatı kitabını okumuş. Babam, Nihad Sami Banarlı’nın Metinlerle Türk ve Batı Edebiyatı kitabını okumuş. Ben, Nihad Sami Banarlı’nın Metinlerle Türk ve Batı Edebiyatı kitabını okudum. Böyle giderse muhtemelen benim çocuklarım...

“Hoş geldin ey şehr-i Ramazan!” nağmeleriyle karşıladığımız Ramazan ayını “oruçla, sahurla, iftarla, teravihle, zekâtla, sadakayla, iyilikle, zikirle, fikirle, tefekkürle, muhtelif ibadetle…” huşu içinde ağırlayıp “Elveda ey şehr-i Ramazan!” nağmeleriyle uğurladık. Karşılama sevinçli ve heyecanlı, ağırlama vakur ve hürmetkâr. Uğurlamada hüznün rayihası var. Ömrü olan, bir Ramazan ayı daha gördü. Ömrü...

Mevlâna, bir rubaisinde şöyle der: “Bir insanın birçok hünerler, fenler, bilgiler sahibi olduğuna bakma. Verdiği sözde duruyor mu, vefası var mı? Asıl ona bak… Hak ile yaptığı sözleşmeyi yerine getiriyor, insanlara verdiği sözde duruyor ise onu istediğin kadar öv, onun iyi vasıflarını bir bir say. O, senin övgünden, saydığın meziyetlerden...

İstiklal Marşı şairimiz Mehmet Âkif, Hüsrân-ı Mübîn adlı şiirinde ebeveynin, yani anne babanın, çocuğun geleceği hakkında kurduğu hayalleri çocuk diliyle ifade eder ve sonrasında çocuğun ahvalini ortaya koyar: “Başlattığı gün mektebe, duydum ki diyordu, Rahmetli babam: ‘Âdem olur oğlum ilerde!’ Annemse, oturmuş, paşalıklar kuruyordu… Âdemliği geçtik! Paşalık olsun, o nerde?...

Emekli edebiyat öğretmeni olan dayımla ‘insan, hayat, hastalık, ölüm’ mevzuları üzerine sohbet ederken bir söz söyledi: “Vadesi yetmeyen hastalar başında, vadesi yeten sağlar oturur.” Bu, bir atasözüymüş. İlk defa duyduğum bu şiir gibi atasözünü hemen not aldım. Öldü, ölecek diye beklenen hastaların başındaki nice sağlıklı kimselerin nasıl da kayıp gittiğini...

Henüz ortaokul yıllarında kopya vermeyen, kütüphanelerde ansiklopedilerden sayfalarca yazıp hazırladığı ödevi paylaşmayan arkadaşların bencillikle itham edildiğini; itham edilenler arasında şahsımın da olduğunu daha dün gibi hatırlıyorum. Günümüzde, bazı aklıevvellerin, sözüm ona uyanıkların -namıdiğer açıkgözlerin- başkasına ait kitaplardan aldığı bir bölümü kaynak belirtmeden kendi yazısıymış gibi yayımlaması; sosyal medyada başkasına ait...

İlkokul yıllarında büyüklerimiz, hoşlarına gitmeyen bir davranış ya da sözümüze şahit olduklarında hemen yüzlerini asıp kaşlarını çatar, “Öğretmen, size öğretmiyor mu?” veya “Okulda size terbiye verilmiyor mu?” diye söylenmeye başlardı. Hatta terbiyesizlikle suçlandığımız, öğretmene şikâyetle tehdit edildiğimiz olurdu. Aslına bakılırsa bu, bir söylenmeden öte, okulda verilen eğitimi eleştirmek, öğretmeni suçlamaktı....