Emekli edebiyat öğretmeni olan dayımla ‘insan, hayat, hastalık, ölüm’ mevzuları üzerine sohbet ederken bir söz söyledi: “Vadesi yetmeyen hastalar başında, vadesi yeten sağlar oturur.” Bu, bir atasözüymüş. İlk defa duyduğum bu şiir gibi atasözünü hemen not aldım. Öldü, ölecek diye beklenen hastaların başındaki nice sağlıklı kimselerin nasıl da kayıp gittiğini...