Etiket: Erdem Beyazıt

gömenler beni gövdemi gömerler ben başka yerdeyim asaf hâlet çelebi Kederli kalpler, bilebilselerdi, gül serperdi yüzüne ölümün. Çünkü ölen bir kuru bedendi, “ben başka yerdeyim.” Karacaoğlan hani diyor ya! “Bir ah çeksem yüce dağlar delinir.” İşte iki yüz yıldır Türkiye’yi buhrana, boşluğa, mânâsızlığa, keşmekeşliğe sürükleyen; çarpık değişim sürecine iten emperyalist...

Ünlü Şair ve Yazarlarımızın Kabirleri Nerededir? “Dünyadaki koşunun mezarda bitmesidir.” der Abdurrahim Karakoç ölüm için. Tanpınar’a göre “Ölüm şifasıdır her üzüntünün.” Sezai Karakoç ise sürgünden kurtuluş olarak görür ve yakarır: “Uzatma dünya sürgünümü benim…” Ziya Osman Saba için ölüm, şükür vesilesidir: “En güzel, en bahtiyar, en aydınlık, en temiz /...

Osmanlı sonrası yaşanan paradigma değişikliği sürecinde İslamî duyarlılığı olan kalem ehlinin bazılarında iki husus dikkat çekmektedir. Birincisi, mağlup ümmetin yeniden inşası için içlerinde büyüttükleri dert ve dava, onlarda entelektüel bir kriz ve arayış şeklinde tezahür etmişti. İkincisi ise resmiyetin reddettiğinin ve bireylerin kaybettiğinin mana ve maneviyat olması itibariyle bu aydınlar...

“Ey uykusu bombalarla bölünen bebekler Yağan karlar üstüne bu kan nerden damlıyor” Erdem Beyazıt Yeryüzü en hazîn, en kıyıcı, en lanetli, en tirajik, en adaletsiz günlerini yaşıyor. Ve en sessiz… En seyirci kaldığı… Arz-ı Mev’ud kızıl şalına bürünenlerin kulakları sağır, gözleri âmâ eden şizofrenik tepkileri, kan çanağına çevirdi mahzûn yürekleri. Ey başkasının ıstırabını...