“Ey uykusu bombalarla bölünen bebekler Yağan karlar üstüne bu kan nerden damlıyor” Erdem Beyazıt Yeryüzü en hazîn, en kıyıcı, en lanetli, en tirajik, en adaletsiz günlerini yaşıyor. Ve en sessiz… En seyirci kaldığı… Arz-ı Mev’ud kızıl şalına bürünenlerin kulakları sağır, gözleri âmâ eden şizofrenik tepkileri, kan çanağına çevirdi mahzûn yürekleri. Ey başkasının ıstırabını...