Ey garib bülbül diyârın kândedirBir haber ver gülizârın kândedir Sen bu ilde kimseye yâr olmadınVar senin elbette yârin kândedir Arttı günden güne feryâdın seninÂh‐u efgân oldu mu’tâdın senin Aşk içinde kimdir üstâdın seninBu senin sabr‐u karârın kândedir Bir enisin yok aceb hasrettesinRahatı terk eyledin mihnettesin Gece gündüz bilmeyüp hayrettesinYâ senin...
Hepimizin dostları vardır. Dost, hava gibi, su gibidir… Derdinize derman, yaranıza merhemdir. Dost, ufuktur; en fırtınalı zamanlarda sığınılacak huzur ve sükûn limanı. Dost, desttir; yani el. Dost, el veren, elini sakınmadan taşın altına sokabilen, hiç yüksünmeden elinizi tutabilen. Evet, güvenle elimi uzatabildiğim, elinden tutabildiğimdir dostum. Bir gün ünlü bilge Zunnûn-i...
Belki de en can alıcı noktaya geldik. Bütün bu tahlillerden sonra bu noktada en kritik sorumuzu sorabiliriz. Evet! Bütün bunlara sebep ne? Böyle bir soru bana hep, Cem Sultan (1459-1495)’ın kardeşi Sultan Beyazıt(1360-1403)’a yönelttiği sitem yüklü soruyu hatırlatır. O soru şöyle: “Sen bister-i gülşende yatasın şevk ile handan, Ben kül...