Ağzıma almaktan ve yazmaktan çekindiğim kelime ve deyimlerle karşılaşmadığım gün nerdeyse yok. Ya birinden duyuyorum ya bir yazıda okuyorum. Argo ve küfür zaten gırla gidiyor. İsmet Özel’in “Amentü”sünde “Dilce susup / bedence konuşulan bir çağda / biliyorum kolay anlaşılmayacak” dizeleri aklımın bir ucunda. Kullandığımız kelimeler artık dil’den değil bedenden, dil’e...