Etiket: meb

Yükseköğretimde öğretmenlik bölümlerine yönelik kontenjan kısıtlaması, yalnızca üniversite yerleşme sayılarını değil; mesleğin itibarı, mezun–istihdam dengesi ve gençlerin gelecek planlarını da yeniden şekillendirecek bir politika değişimine işaret ediyor. Peki bu adım gerçekten öğretmen atamalarını artıracak mı, yoksa yalnızca rekabeti mi sertleştirecek? Son yıllarda yükseköğretim politikalarına yöneltilen en güçlü eleştirilerden biri, üniversite...

EĞİTİM, KÜLTÜR, AİLE, DİN VS. YAZDIKLARIM BİR İŞE YARIYOR MU? Tenkidin dili uzun, eli kısadır, diye bir söz var. Siyasi tarihimiz bu sözü doğrulayan sayısız misallerle doludur. Tenkidin dili niye uzundur. Çünkü her şeyde, her insanda, her olayda tenkit edilecek bir şeyler bulur. Amacı tenkit sadece tenkit olan yazılardan söz etmiyoruz. Çünkü kendini mutlak muhalefet olarak konumlandıranları...

Pazarören’den Maziye Akmak – Öğretmen Okulu Günlüğü kitabı çıktı. Kayseri, Argıncık, Taş Sineması, Alemdar Sineması, Toros Camii, Cemil Hoca, kete, çeyrek çaman, battaniye, yatakhane, okul kütüphanesi, Aşçı Hasan Emmi, yurt çocukları, Sıddık Çetin (rahmetli), Edeli, Marangoz Necati Amca, tavuk çiftliği, okul çiftliği, kazan dairesi, idare binası, vb. onlarca, yüzlerce isim,...

Bülent Akyürek erken yaşta Ankara’ya taşınmış ve roman, anlatı-deneme, kişisel gelişim parodisi çizgisi boyunca üretken bir kalemdi. Yazdıklarında taşlama, ironi, sahici dert, sokağa yakın bir dil öne çıkar. Bugünkü yazının odağı; “İçinizdeki Öküze Oha Deyin!” ve benzeri isimlendirmeler, okurla kurduğu sert fakat sıcak temasın işareti sayılmalıdır. Akyürek; deneme-anlatı tarafında gündelik...

“Gambit” satranç oyununa dair bir kavram. Taş vererek rakibi zorunlu hamlelere mecbur ederek mat etmek kısaca; sonuca ulaşma yolunda büyük fedakârlıkları göze almak. Feda-kâr: Feda ederek kâr etmek yani. Aslında inançlı her insan için imtihan için indirildiğimiz dünya hayatında istikbalimiz olan ahiretteki yüksek hedeflere ulaşmak konusunda büyük fedâlar yapmak; yani...

Milli Eğitim Bakanımız Sayın Prof. Dr. Yusuf Tekin, “Eğitimde Paradigma Değişimi” adıyla üç ay önce yayınlamaya başladığı yazı dizisini geçen ay tamamladı. Her biri üçer sayfalık dokuz farklı yazıyı çıktı alıp dikkatle okudum altını çizdim ve notlar aldım. Yazı dizisi bittiğinde değerlendirme yapmadan bekledim ki eğitim yazarları bu yazı dizisini...

MİLLİ EĞİTİM AKADEMİSİ NEDEN KURULDU? : Öğretmenlik Mesleğinde Mesleki Yeterlilik, Kurumsal Standartlar ve Kamusal Sorumluluk Eğitim, modern toplumlarda yalnızca bireysel başarıların değil, toplumsal sürekliliğin, kültürel aktarımın ve siyasal bilincin de taşıyıcı alanıdır. Bu nedenle öğretmenlik mesleği, teknik uzmanlık gerektiren bir iş olmanın ötesinde, kamusal sorumluluğu yüksek bir meslek alanı olarak...

Nefis sözlükte; ruh, can, kan, kalp, benlik, heva, heves, bireyin kendisi, bedenden kaynaklanan süfli arzular gibi 20’den fazla anlamda kullanılmıştır. Nefis; hayır-şer, günah-sevap, iyilik-kötülük gibi zıtlıkların öznesidir. Her zaman kötülüğü emreden, insanın manevi yükselişine engel olan, Kulu, Rabbinden uzaklaştırıp, kötülükleri işlemeye teşvik eden nefse “Nefsi emmare” denir. İnsanı günah işleme...

Eğitim, insanlık tarihinin her evresinde bireyin anlam üretme kapasitesini doğrudan etkileyen, toplumsal inşanın en kritik sacayağı olarak konumlanmıştır. Ancak günümüzde eğitim, yalnızca teknik bir düzenleme veya bilgi aktarımı mecrası olarak görülmeye başlanmıştır. Oysa eğitim, bireyin ontolojik inşası ile toplumsal ve kültürel sürekliliğin kesişim noktasında yer alan hayati bir kurumdur. Bu...

Etlik Yokuşu’nu aşıp Yozgat Bulvarı’na indiğinizde, yolun hemen sağında yer alan “Abdurrahman Küçük / Site 2 Lokantası” gözünüze ilişir; o an aracınız ister istemez yavaşlar. Siteler Otobüs Durağı’ndan adını alan Site 2 Lokantası, yalnızca bir yemek mekânı değil; geçmişle bugünün aynı sofrada buluştuğu, yaşayan bir hafızadır. Kırk üç yıllık bu...

Son çeyrek asrın en trajik ve paradoksal manzaralarından biri, geleneksel olarak irfanı, hikmeti ve kültürel kökleri aktarmakla yükümlü olduğunu iddia eden eğitimcilerin, Batı’nın en seküler ve araçsal ürünü olan teknoloji karşısındaki derin boyun eğişi ve eleştirisiz hayranlığıdır. Bu, basit bir uyum meselesi değil, ileri sürülen “milli eğitim” düşüncesinin epistemolojik iflası...