Yûnus Emre’nin, “Ben yürürüm yane yane, Aşk boyadı beni kane. Ne akilem ne divane, Gel gör beni aşk neyledi…” diye başlayan ilahisini hemen hemen bilmeyenimiz yok gibidir. Bize, doğrudan aşkı, aşk ile boyanıp yürümenin ne menem bir şey olduğunu anlatır… Dahası bu aşk, akıllıyı da deliyi de potasında eritir. Dolayısıyla...