Sevgili öğretmenim, en derin kalbi duygularımla selam ediyor, hasret ve muhabbetle ellerinizden öpüyorum. En kısa zamanda hiç kaybolmayan mütebessim yüzünüzü görmeyi umduğumu beyan ederek mektubuma başlıyorum. Ah öğretmenim, siz gidince kuytularda tırnaklarını kemiren, sahipsiz sümüklü çocuklara döndük. Yakıtına su karışmış otomobil gibi tekliyoruz. Bizi terk edip ansızın gidişinize hiç mi...
Bir medeniyetin temel kimliği esas metinleri ile şehir kimliği üzerinden gündelik hayata dahil olan kelimelerinde saklıdır. İstanbul Türkçesi ile bizim sosyal, kültürel ve dini hayatımıza giren kelimeler ve kavramlar medeniyet müktesebatımızın kodları hükmündedir. Daha teknolojik bir kavramla ifade edecek olursak, dilimiz ve kelimeler dünyamız medeniyetimizin çip kartları mesabesindedir. Geçmiş âlimlerimiz...