İnsan bazen hiç kazanmadığı bir savaşın galibiyetini kutlarken gömülür. Bu bir ecel değil, bir çöküştür. Kimsenin fark etmediği, kimsenin durdurmadığı bir çöküş. Kaybetseydim yaşardım diyorum şimdi. Çünkü bazı yenilgiler insanı hayatta tutar. Kazanmak ise çoğu zaman yanlış bir ısrarın, gereksiz bir direnişin madalyasıdır. Bizi toprağın değil, zihnin gömdüğünü çok geç...
Gazze için sınıra yürüyen Yahudileri görünce umutlanan insanlara şaşırmak istiyorum. Ama yok şaşırmıyorum bizim doğamız böyle. Bu kadar mı iyiniyetli saf olabiliriz diye düşünüyorum ve olabiliriz-hep olduk. Belki gerçekten aralarında iyi niyetli olanlar vardır. Belki gerçekten Filistinin özgürlüğünü düşünenler vardır. Ben diğerlerinin aksine buna inanmıyorum. Korkuyorlar. Hepsi olmasa da bir...
Biz onun yaptığını anlatır dalga geçerdik. En çok da ablam. Hatta ablam dalga geçmeyi bırak sinirlenir kızardı. Nasıl bir akla sahipsin ki elindeki çöpleri atacağım diye o kadar uğraşıp yaptığın böreği çöpe atarsın aptal kadın derdi. O gün de mevzusu geçti. Zaten ne zaman bir araya gelsek daha önce konuştuğumuz...