Toprak, bağrına düşen her taneyi aynı iştahla kabul etmez. Bazı tohumlar rüzgârın keyfiyle savrulur, neşeyle çiçek açar ve ilk fırtınada arkalarında hiçbir iz bırakmadan solup giderler. Onların hikâyesi kolaydır; derinleşmeye vakit bulamadan parıldayan bir hevesten ibarettirler. Bir de kaya çatlaklarında, ayazın ortasında, toprağın en kuytu ve karanlık dehlizlerinde sabırla bekleyen...