Sizin İçinizdeki Hangi Çocuk?

Toplumumuzda hızla artmaya başlayan su-i zandan bahsetmek istiyorum. Su-i zan, insanlar hakkında olumsuz düşünmek demektir. Su-i zan sahibi kişiler, karşılaşılan her hareketin, kin ve fesada dayalı bir nedeni olduğunu düşünür. Olumlu düşünme eğilimine sahip değildirler.

Diğer düşünce tarzına ise hüsn-ü zan diyoruz. Hüsn-ü zan ise güzel düşünmek demektir. Yaşanılan her olayda bir güzellik aramak, bir nevi içimizde olumlu düşünme kabiliyetini harekete geçirmek de diyebiliriz. Bir yönüyle bu düşünce tarzı insandaki dinamizmin harekete geçirilmesi demektir. Batı da buna Polyannacılık denilmekte. Polyanna’nın İsveç’te çok ağır zulümler gören ve işkenceyle öldürülen çocuklar olduğunu öğrendikten sonra Polyanna isminden soğudum aslında.

Konumuza devam edelim tekrar… Her insanda bu iki zan vardır; Hüsnü veya Sui.

Kişilerin olaylar karşısındaki birkaç yorumuna dikkat edilip, on yorumunu analiz ettiğinizde hangi fikre sahip olduğunu öğrenirsiniz.

Aslında arkadaş ilişkilerine bu analiz sonrası karar verilmeli. Unutmamalı ki o zannı başkaları için düşünen yarın sizin için de düşünecek. Öyleyse gelsin Hüsn-ü zanna sahip gül goncaları…

Neden insanlar bu şekilde efendim?

Açıklayalım…

Her insanın içinde Fuad vardır. Süveyda vardır. Sadr vardır.

Fuad; gönüldür.

Sadr: Tasavvufta dört makamdan bir tanesidir. Gözde bulunan beyazlığa karşılık gelmektedir. Yani İslam nurunun yeri olarak görülmektedir.

Süveyda; kalpte siyah nokta Hakkın nurunun yayıldığı yer.

İşte tüm mesele burada. Eğer ergenliğinizden itibaren her olayda güzel bakmaya çalışırsanız Sadrınız genişleyecek, Fuad aydınlanacak ve kalp çocuğunuz ortaya çıkacak. Kalp çocuklarınızı, sizin iyi niyetlerinizden doğan bir nur yumağı gibi de düşünebilirsiniz.

Eğer her olayın arkasında bir hinlik arıyorsanız, sizin de Hannas çocuğunuz doğacak.

Hannas, Nas suresinde geçen insana vesvese veren ve fitne çıkarandır.

Nas Suresinde:

_ ‘’ İnsanların kalplerine vesvese salan sinsi şeytanın şerrinden insanların Rabbine, insanların Malik ve Hakimine sığınırız.’’ Demekteyiz. Bu surenin mümkün olduğunca fazla okunması gerekmektedir. Vennas diyerek bu tarz insanlardan da Allah’a sığınmayı kastediyoruz. Bunlar şeytan ruhlu insanlardır.

Said ibn cübeyr der ki: ‘’ İnsan Rabbini anınca şeytan geri kalır, çekilir; Rabbinden gaflet edince ona vesvese verir.’’

İnsanın yaşı ilerledikçe içindeki çocuk da büyür. Yetişkin olup, vücudun tamamına hâkim olur.

Nasıl mı anlarız?

Bazı yaşlılara bakarsınız, daha doğrusu seksenlik tecrübeli delikanlılara; yüzlerinde bir sevimlilik, bir tatlılık, bir güzellik, bir nur yumağı sanki.

Bir de öyle yaşlılar vardır ki, yüzlerinde bir çirkinlik, bir iğrençlik, bir defa bakınca ikinci kez bakamazsınız. Ruhunuz rahatsız olur. İçindeki Hannas ona hâkim olmuştur. İstese de güzel göremez, güzel düşünemez, hep fesatlıktır işleri…

İşte bütün mesele budur: İçimizde hangi çocuğu büyüttüğümüzde…

Cennete saflar, saf kalpliler, yüce gönüllüler, nur yüzlüler gidecektir… Onlar Hakkın sevdikleridir… Hane mamur olmadan saraya Sultan konmaz… Sarayları, akça pakça yapmalı ki, Sultanımız teşrif eylesin. Varsın saf desinler, varsın aptal desinler… O sevsin de ne derse desinler…

Yaaaa Çiçeklerim!

Resulullah Efendimiz ne buyuruyor:

‘’ Cennete, kalpleri kuş kalbi gibi (saf ve temiz) olan insanlar girecektir.’’

Melek KARADENİZ