Bismillah, Velhamdülillah, Vessalatü, Vesselamü ala Rasülillah…
Bizlere, “İçinde huzur bulacağımız eşler” var edene ve bizler için “Göz aydınlığı evlatlar” verene, her halükarda hamdediyor ve bunların nimet olduğu şuuruyla şükrediyorum. Bildiğimiz ve bilmediğimiz diğer tüm nimetlerine karşılık, şükrederek sesimizin ve sözümüzün ulaştığı tüm kardeşlerimize de Ramazan ayının saadet ve selametini Rabbimden niyaz ediyorum.
İnsan, bu dünyanın yolcusu, ara durakları var bu dünyamızın. Bu duraklarda bir müddet bekleyip yol almaya devam eder insan. Bu yolculuk bazen içe doğru, bazen de dışa doğru olabilmektedir. İçe doğru yolculukların zaman zaman sığınmaya (iltica) ihtiyaç duyduğu anlar/vakitler vardır. İnsan, sarılıp sarmalanmayı arzular bu anlarda. Biri onu korusun/kollasın ister. Bir himayeye muhtaç olduğunu düşünür. Sığınma ihtiyacını görür ve ellerini açar ve yalvarma makamında yaratanına naz eder.
İşte tam bu anda insan, acizliğini, yetersizliğini, güçsüzlüğünü tanır. İmdadına yetişen iman ve teslimiyet hazinesi ki onu rahatlatır. Birden içinde “İyi ki Müslüman doğdum! İyi ki Müslüman oldum! İyi ki mü’minim ve müslümanım elhamdülillah!” der. Allah Teâlâ’nın huzurunda huzuru ve güveni yakalamış bir kul olarak yerini alır. Kalbi yolculuğa hazırdır artık.
Dünyanın müstesna köşelerinden biri olan şüheda yurdu, Türkiye’nin farklı yerlerinin manevi zenginliklerle dolu olduğunu biliyoruz. İnsanların, emniyet duygusunu yaşamayı, sığınma ve arz makamı olarak belirlediği yerlerin başında gelen, duyguların itminan bulduğu, maneviyatın cûşa geldiği mekânlardan bahsediyorum. Bu yerlerden biri olan, hatta başında gelen diyebilirim, Eyüp Sultan Hazretlerinin medfun bulunduğu yere de ismini veren, Eyüp Sultan camii ve haziresinde bulunan Hz Halid Bin Zeyd Efendimizin kabri, onun civarında kümeleşen yüzlerce âlim, fâdıl, fakih, mutasavvıf, mütefekkir insanların metfun bulunduğu mekân ilk akla gelenlerdendir.
Bu ziyaretlerde insanların yaptığı en önemli şey, dua etmek, dua almak, dua edilmesi için başkalarından istekte bulunmak şeklindedir. Hatta bunun için iyilik adına birçok sebeplere müracaat ederler. Bu davranışlar yanlış değildir. Çünkü insanlar bu duygularını öyle ya da böyle mutlaka gidereceklerdir. Bu sığınma ve yüce varlığa müracaat etme duygusu insanda fıtrî bir duygudur. Bu ihtiyacını ya iyiye, doğru olana yönlendirecek ya da batılda bunu oyalayacaktır. Batılda bunu gidermesi felaket olur. İnsanın inanma/sığınma duygusu ya Hakk’da ya da batılda kullanması, ilim ya da cehaletle ölçülebilen bir olgudur. Batılda kullandığında, kendisine ya da içinde yaşadığı topluma, özelde de ailesine zararı olan bir takım uyuşturucularla tanışır. Bu ise aklı yok edecek şeylerle mutlu olmaya çalışan akıl fukaralarının işidir. Kur’an’ın ifadesiyle çok kısa, saman alevi gibi bir şeydir. İçinde barındırdığı elemi daha fazladır. Arkasından gelen ıstırap, katlanılmaz hal alır. Sonuç itibarıyla hem fert hem cemiyet hem beden hem de ruh bu durumda huzursuzluğu yaşar hatta ziyadeleşir.
Binaen aleyh deriz ki reçete yine Hz. Rasülüllah’ın eczanesinde saklıdır. Şimdi sizleri Allah resulünün Asr-ı Saadet iklimine yolculuğa çıkaralım. Orada Ümmü Süleym’i onun “Huveysa’sı” Üneys’ini yani Enes bin Malik’i ziyaret edelim. İnanıyorum ki bu ziyaretten bizim de nasibimize çok şey düşecektir.
Özelinize dua edin ya da dua isteyin.
Özelinize dua edin demekle, aslında yukarıda özetlediğim olayın cereyanı sanki Ümmü Süleym’in şahsında Peygamber (aleyhissalat’u ves-selam’ın) lisanında vücut bulmuştur.
Özelinize dua edin, (Huveysanıza) kendinize has kıldığınız o küçücük ama manen çok büyük olana, evlatlarınıza, torunlarınıza, anne, babalarınıza, sevdiklerinize, kalbinize misafir ettiklerinize, gönlünüzün içinde beslediklerinize, dua edin. Dua edin çünkü dua iklimindeyiz. Allah’tan onlar adına, rahmeti isteyin, mağfireti isteyin. İnanıyoruz ki, rahmet olan yere, azap inmez. Mağfireti isterseniz, Allah’ın azabından kendinizi kurtarmış olursunuz. Mağfiret, rahmetin inmesinin sebebidir. Yüce kitabımız bunu müjdelemektedir.
Özelinize dua edin ve dua isteyin. İnsanın “özelim” dedikleri vardır. Gözünden bile sakındıkları, kıskandıkları, kalbini titreten, gözünü aydın kılan, güneşte yanmasın, rüzgâr tenine dokunmasın diye sakındıkları, üzerine titredikleri, korktukları ve kolladıkları vardır.
Ümmü Süleym’in (r. anha) özeli “Huvaysa”’sıydı. Çünkü her annede olduğu gibi Ümmü Süleym için de Enes’i çok özeldi. Enes b. Malik(ra), bu konuyla alakalı şöyle bir hadis rivayet eder:
Enes Bin Malik (radıyallahu anh), Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem) bir defa validem Ümmü Süleym’e geldi. Validem Resulullah’a hurma ve yağ ikram etti.
- Rasulullah: “Yağınızı tulumuna, hurmanızı da kabına iade ediniz.” buyurdu. Çünkü “Ben oruçluyum.” Dedi. Sonra evin bir tarafına doğru durup nafile iki rekât namaz kıldı. Rasulullah ile biz de kıldık.
- Rasulullah; Ümmü Süleym ve ehli beytine dua buyurdu.
- Ümmü Süleyim (ra): “Ya Rasulullah bir hâssacık var, ona da dua buyurur musunuz?” Dedi.
- Rasulullah; “Huveysa” nedir?” diye sordu.
- Ümmü Süleym; “Hadimin Enes’tir ya Rasulallah!
Enes (ra) diyor ki; Rasulullah (aleyhissalatu vesselam) ahiretin ve dünyanın hiçbir hayır ve saadetini bırakmayarak bana dua etti. O cümlelerden birisi; “Ya Rabbi! Enes’i çok mal ve çok evlat ile (merzûk) rızıklandır ve kendisi için mübarek eyle.” Buyurdu.
Daha sonra Enes şöyle demektedir: “Muhakkak ki ben Ensar’ın mal evlat bakımından en zengini bulunuyordum. Kızım Ümeyye’nin bana haber verdiğine göre, (Hicretin yetmiş beşinci senesidir.) Haccac’ın Basra’ya geldiği tarihe kadar 120 küsur kadar kişi zürriyetimden ahirete uğurlamışım.
Şimdi bizler de özelimiz hassamız, canım dediklerimiz, gönlümüze sultan kıldıklarımıza dua edelim ve dualaşalım.
Rabbim evlatlarımızı göz aydınlığı eylesin, eşlerimizi sükûn vesilemiz kılsın, anne babalarımızı cennet vesilemiz kılsın. Âlemi islamı huzurun, refahın ve güvenin beldesi kılsın.
Hayırlı ramazanlar