eğitim,öğretim,terbiye,talim,Meb,Üniversite,öğrenci,öğretmen,muallim,öğretim üyesi,maarif,aile,
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Ankara
Parçalı Bulutlu
26°C
Ankara
26°C
Parçalı Bulutlu
Cuma Açık
27°C
Cumartesi Parçalı Bulutlu
29°C
Pazar Az Bulutlu
30°C
Pazartesi Az Bulutlu
27°C

Doç. Dr. Ömer Faruk RECEP

18 Temmuz 1967 tarihinde Çankırı'da dünyaya geldi. İlk ve orta öğrenimini Çankırı'da tamamladıktan sonra 1985 yılında Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi'ne girdi. 1992 yılında doktor olduktan sonra girdiği Göz Hastalıkları ihtisasını Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde 1996 yılında tamamladı. 1997 yılında aynı hastanede başasistan olarak çalışmaya başladı. Askerlik hizmetini 1997-1999 yılları arasında Ankara Mevki Asker Hastanesi'nde yedek subay olarak yaptıktan sonra aynı göreve döndü ve 2010 yılına kadar bu görevini sürdürdü. Bu esnada Özel Işık Göz Merkezi'nde kısmi zamanlı olarak çalıştı. 2010 yılında Özel Ortadoğu 19 Mayıs Hastanesi'ne geçti. 2013 yılında doçent ünvanını aldı. Şu anda aynı hastanede göz hekimi olarak çalışmaya devam etmektedir. Dr. Ömer Faruk Recep'in yerli ve yabancı dergilerde yayınlanmış çok sayıda çalışması, telif ve çeviri eserleri bulunmaktadır. Oftalmoloji alanındaki eserlerinin yanı sıra iki adet yayınlanmış romanı ve bir yayınevinin açmış olduğu yarışmada birincilik almış öykü eseri bulunmaktadır. Başasistanlık döneminde çok sayıda asistan tez çalışmasına yöneticilik yapmış ve önemli görevlerde bulunmuştur. Halen Türk Tabipler Birliği ve Türk Oftalmoloji Derneği'nin üyesidir. İyi düzeyde İngilizce, düşük düzeyde Arapça bilmektedir. Evli ve 3 çocuk babasıdır.

    Doktorluğun Saygınlığını Korumak

    Madde boyutundan bakıldığı zaman insanın en değerli hazinesi sağlıktır. Sanırım gerekçeler göstererek bunu tartışmanın bir anlamı yok.

    Sağlığın önemine binaen doktorluk mesleği de neredeyse insanlığın ömrüne yakın bir geçmişe sahiptir. Geçmişteki büyük bilim adamlarını sayarken aralarında doktorları anmadan geçemeyiz.

    Sağlığımız ne kadar önemliyse doktorluk mesleği, dolayısıyla doktorlar da o kadar önemlidir. Bu söylem klasik bir gerekçedir, doğrudur ve hep doğru kalacaktır. Öyleyse doktorluk mesleğinin önemli olduğuna, saygınlığının korunması gerektiğine vurgu yapmaya neden bugün ihtiyaç hissetmiş olabiliriz.

    Geçenlerde bir emekli psikiyatrist abimizle sohbet ediyordum. Bana çalıştığı devlet hastanesindeki yoğunluktan bahsediyor ve diyordu ki:

    “Neydi o günler! Neredeyse üç dakikada bir hasta bakıyorduk. Ama Allah’a şükür pek hata yapmıyorduk. Hasta kapıdan girerken tanısını koyacak hâle gelmiştik.”

    Psikiyatri’de değil, tüm branşlarda bazen insan o hâle gelebiliyor. O hâle gelebiliyor da bu, günlerle, aylarla olmuyor.

    Bilirsiniz, ülkemizin yıllardır en gözde mesleği doktorluktur. En zeki ve çalışkan insanlarımızın çoğu üniversite sınavlarında tıp fakültelerini seçerler. Bu seçimin başarıyla sonuçlanması için hazırlıklar ta ilkokul yıllarından başlar. Gecenizi gündüzünüze katarsınız, oyunlarınızdan, eğlencelerinizden, istirahatlarınızdan kısarsınız; hani derler ya at gibi koşturursunuz, işte öyle çalışırsınız; iyi bir liseye, ardından tıp fakültesine girersiniz. Temponuzda hiçbir değişiklik olmaz, hatta artar. Seneler geçtikçe rahatlayacağınızı düşünürsünüz, bu sefer önünüze tıpta uzmanlık sınavı gelir. Daha çok çalışırsınız, asistanlığa başlarsınız. Onun ardından yine sınav vardır. Kariyer yapacaksanız o yönde, sahada olacaksanız o yönde, hep yüksek bir tempoda çalışırsınız. Emekli oldum, inanın şu anda daha fazla çalışıyorum.

    Öyleyse bu insanlar neden seçiyorlar bu mesleği? Keşke bu soruyu sormaya iten faktörlerle karşı karşıya kalmamış olsaydım… Onlarca yıldır kendime “Bugün üniversite sınavına giriyor olsaydım hangi mesleği seçerdim?” sorusunu sordukça her seferinde “Yine doktorluğu seçerdim.” derken nedense artık cevabımdaki netliğim kaybolmaya başladı.

    Bugün doktorlara olan şiddetten bahsetmeyeceğim. Haberlerde doktora şiddet deyince bazen eleştirel yaklaşıp “Sanki diğer mesleklerde olanlara şiddet uygulanmıyor mu?” diye sorarım. İstemesek de maalesef şiddet her yerde hayatımızın bir parçası oldu. Doktorlara uygulanan şiddeti de diğer meslek mensuplarına uygulanan şiddeti de şiddetle kınıyorum.

    Bugün doktorların ne gibi ağır şartlarda çalıştıklarından bahsetmeyeceğim. Elbette başka mesleklerde de ağır şartlarda çalışan pek çok insan vardır.

    Bugün doktorların maaşlarındaki tatminsizliklerinden bahsetmeyeceğim. Günümüzde gelirinden tatmin olan kaç kişi görebilirsiniz ki!

    Bugün insanların gözünde doktorların nasıl küçük düşürüldüğünden, insanların yerine göre doktorlara nasıl tepeden bakmaya başladığından bahsetmeyeceğim.

    Bugün gereksiz hukuki süreçlere maruz bırakılan doktorlardan, suistimal değil, ama mesleğin doğal bir sonucu olarak ortaya çıkan sorunlardan dolayı cezaya çarptırılan doktorlardan bahsetmeyeceğim.

    Bugün bilimsel ve teknolojik gelişmelerin doktorların başına getirdiği yükten bahsedeceğim. Bilim ve teknoloji hayatımızı kolaylaştırmıyor mu diyeceksiniz hemen. Hizmeti alanlar açısından öyle, ama hizmet verenler açısından her zaman öyle olmayabiliyor.

    Şimdi bir göz doktoru gözüyle bakalım. Önceleri sadece anatomi vardı. Gözün katmanlarına, damarlarına, sinirlerine bakar, normalden olan değişkenliklere göre tanı kordunuz. Bunun için iyi bir anatomi bilgisine ihtiyacınız vardı sadece.

    Anatomik yapılar daha sonra büyütülerek incelenmeye başlandı. Yapıların dokularına, normal gözle görülmeyen katmanlarına, hatta hücrelerine indiniz. Bu sefer histoloji bilmek zorunda kaldınız. Ve tabi ki hastalıklı durumlar için patoloji.

    Sonra yapıları incelediğiniz cihazlar değişti. Farklı cihazlara göre tespit edilen görüntüleri, bunların normal ve anormal şekillerini bilmek zorunda kaldınız. Düz grafiler, bilgisayarlı tomografi görüntüleri, manyetik rezonans görüntüleri, ultrasonlar…

    Bunlara ek olarak göze yönelik her gün yeni bir görüntüleme cihazı üretiliyor ve bir anatomi kitabı yazar gibi bu cihazların tespit ettiği görüntülerin kitapları yazılıyor, sürülüyor piyasaya. Sonra bunlar da yetmiyor, her gün üzerine yeni gelişmeler ekleniyor. Sonu olmayan bir gidişat.

    Ne demek istediğimi sezer gibi oldunuz, değil mi? Son gelişmelere göre yetişen bir doktorun en başta bahsettiğim anatomi bilgilerini öğrenmeme, bilmeme gibi bir lüksü yok. Her yeni gelişmeyi bir öncekinin üzerine inşa etmek zorunda. Bu da şüphesiz doktorlara eğitim açısından yeni yeni yükler yüklemekte.

    Bu yükleri işin içinde olmadan tahmin etmeniz çok zordur…

    Bazen gece yarılarına kadar çalışmak, bazen hafta sonlarınızı mesailerinize dahil etmek zorunda kalırsınız. Bazen ülkenizin, bazen de dünyanın dört bir tarafında düzenlenen kongrelere, sempozyumlara, toplantılara katılmak zorunda kalırsınız. Belli eğitim sitelerini, güncel yayınları, kitapları takip etmek zorunda kalırsınız. Bunların hepsi için belli bir bütçe ve zaman ayırmanız gerekir. Bunlar filmlerde ve dizilerde gösterilen, çoluğuna çocuğunu yeterince zaman ayırabilen ideal anne ve babalar gibi olmakla yapılabilen işler değildirler.

    İyi bir doktor bunların hepsini göze alır. Zamanından ve parasından harcamaktan yakınmaz. Doktorların çoğu yukarıda bahsi geçen pek çok konuda da oldukça toleranslı davranırlar, hoş karşılamasalar da karşılamış gibi yapmayı bilirler.

    Ancak eminim ki hiçbir doktor kendisine vasıfsız işçi muamelesi yapılmasını hoş karşılamaz. Hepsi de saygınlığın bu mesleğin bir parçası olduğunu bilirler. Aşağılanmanın sadece onurlarını rencide etmediğinin, aynı zamanda meslekî uygulamalarından alacakları başarıyı etkilediğinin idraki içindedirler. Şüphesiz bu konuyu üniversite sınavına girerken tercih yapan gençlerimiz de değerlendirileceklerdir. Saygınlığını yitirmiş veya yitirmekte olan bir mesleği acaba hangi zeki ve çalışkan delikanlı veya kızımız seçmeye kalkar? Zeki ve çalışkan insanları doktorluğu seçmekten soğutursanız yarın sağlığınızı kime teslim edersiniz?..

    Yazarın Diğer Yazıları
    Yorumlar

    1. Betül Çetinkaya Tekgül dedi ki:

      Sayın meslektaşım
      Ne yazık ki henüz mesleğin ilk yıllarında bir hekim olarak ben de yeniden üniversite sınavına girsem yine tıp fakültesi seçerdim diyemiyorum artık. Geldiğimiz nokta ıdealist gençlerin meslek aşklarının öldürüldüğü, bunun bedelinin ise yolun az ilerisinde yakın bir gelecekte tüm toplum tarafından ödeneceği bir noktadır. Hekimlik salt bir meslek değildir bir yaşam tarzıdır bana göre. Mesaisi yoktur fedakarlığı çoktur bilgi yükü derya deniz olmanın ötesinde okyanustur. Genç meslektaş adaylarım! Ne kadar iyi yüzme bilirseniz bilin sürekli kulaç atmanız gereken bir yerde takatiniz kesilecektir nihayetinde. Boğulmak isteyen buyursun birlikte keman sesi dinleyelim!!!

    2. Mücahid dedi ki:

      güzel ve açıklayıcı bir yazı olmuş emeğinize sağlık hocam.