Sen seni, ben beni, gel bırakalım,
Yani demem o ki; bırak akalım…
Sen senin nen varsa at git yakandan,
Ben de geçip benim sandıklarımdan…
Sen var seni erit bir “Huu” sesinde,
Ben beni sileyim son nefesimde…
Sen seni yak pervaneler misali
Ben beni yakayım bulup visali…
Hadi gel yanalım aşk ateşine,
Elveda diyelim beden leşine…
Ne adımız kalsın yalan dünyada,
Ne tozumuz olsun kalan dünyada…
Emanetler asıl yurduna gitsin,
Kalan sözler sonsuz bir aşkta yitsin…
Bir garip kabrinde goncalar bitsin,
Ey arz bu sevdaya sen de şahitsin…
Ahmet Kağan Karabulut